Uzasadnienie
"A. " Sp. z o.o. (zwana dalej: "Skarżącą") we wniosku z 15 kwietnia 2016r. we wniosku podpisanym przez D.P. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych.
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z 11 maja 2016r. wezwał Skarżąca do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez wykazanie umocowania D. P., do podpisania wniosku w imieniu spółki lub jego osobiste podpisanie przez osobę upoważnioną do reprezentacji Skarżącej lub ponowne nadesłanie właściwie podpisanego formularza PPPr, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi pełnomocnik Skarżącej – adwokat K.D. - nadesłała kserokopie nie potwierdzone za zgodność z oryginałem: m.in. uchwałę Zgromadzenia Wspólników K. o powołaniu D. P. na prezesa tej spółki, wzór podpisu ww. osoby, umowy sprzedaży udziałów Skarżącej z [...] września i [...] października 2014r., wniosek do KRS o zmianę danych.
Referendarz sądowy w zarządzeniu z 30 maja 2016r., powołując się na art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o przyznanie prawa podpisała osoba, która zgodnie z przedłożoną Sądowi informacją odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców (KRS), nie była uprawniona do działania w imieniu Skarżącej i mimo wezwania, nie wykazano umocowania tej osoby do reprezentowania Skarżącej, bo zamiast oryginałów złożono jedynie kopie dokumentów, które nie świadczą o umocowaniu D.P. do reprezentacji Skarżącej. Z informacji KRS na 29 marca i 30 maja 2016r. wynika, że zarząd Skarżącej jest jednoosobowy, a uprawnionym do jej reprezentacji jest D. C. - prezes zarządu. Skarżąca może być też reprezentowana przez prokurenta P.K. (prokura samoistna), który udzielił pełnomocnictwa adwokat występującej w sprawie. Z wniosku o zmianę danych w KRS z październik 2014r. wynika, że dotyczyła ona K. sp. z o.o. i dane te nie zostały ujawnione w KRS. Również kopia uchwała Zgromadzenia Wspólników powołująca na prezesa zarządu D. P. dotyczyła K..
Spółka, w sprzeciwie z 10 czerwca 2016r. wniosła o uchylenie ww. zarządzenia Referendarza sądowego z 30 maja 2016r. w całości i przekazanie wniosku o przyznanie prawa pomocy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 257 P.p.s.a. przez błędne zastosowanie. W sprawie, na mocy art. 258 § w pkt. 5 P.p.s.a. należało wezwać Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku a także do złożenia dodatkowych oświadczeń i dalszych dokumentów. Zdaniem Skarżącej nadesłała ona stosowne dokumenty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd, zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; zwana dalej: "P.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność.
Stosownie do treści art. 260 § 2 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka, jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
W świetle art. 260 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 260 § 1 i 2 P.p.s.a. Sąd rozpoznaje sprzeciw od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu prawidłowe było stanowisko Referendarza Sądowego, że Skarżąca na podstawie wyłącznie kserokopii nadesłanych do Sądu dokumentów nie wykazała umocowania D. P. do podpisania wniosku o przyznanie prawa pomocy w imieniu Skarżącej. Skarżąca była reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, który mógł złożone do Sądu dokumenty potwierdzić za zgodność z oryginałem, czego jednak nie uczynił. Dodatkowo trafnie wskazał Referendarz sądowy, że z nadesłanych kserokopii dokumentów, w tym z wniosku o zmianę dany w KRS, jak również z informacji z KRS na: 29 marca i 30 maja 2016r. nie wynika, aby zarząd Skarżącej i nazwa spółki zostały zmienione we wnioskowanym na podstawie kopii zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że z dostępnej wersji elektronicznej KRS Skarżącej, aktualnej na 8 września 2016r. wynika, że ostatni wpis w odniesieniu do Skarżącej miał miejsce 5 września 2014r., a z działu 2 KRS wynika, że zarząd Skarżącej jest jednoosobowy, prezesem Skarżącej jest D.C.. W imieniu Skarżącej może działać też prokurent samoistny P. K.. Tym samym nie można uznać, że Skarżąca na podstawie kserokopii dokumentów załączonych na wezwania Referendarza sądowego dowiodła, że Skarżąca wykazała, że w jej imieniu może działać D. P.. Skoro nie był on uprawniony do działania w imieniu Skarżącej, tym samym nie mógł podpisać wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżącej.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 260 § 1 i 3 P.p.s.a. w związku z art. 259 § 1 i art. 258 § 1 pkt 6 P.p.s.a., utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.