Uzasadnienie
K.B. i P.B. (dalej "Skarżący") złożyli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 780/17 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 czerwca 2017 r. poinformowano Skarżących, że tut. Sąd nie wydał w dniu 16 maja 2017 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 780/17 postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Jednocześnie zwrócono się do Skarżących o wskazanie, czy wobec braku zaskarżonego orzeczenia w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 780/17, podtrzymują swoje zażalenie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem uznania w przypadku braku odpowiedzi, że Skarżący podtrzymują przedmiotowe zażalenie.
Powyższe wezwanie zostało doręczone K.B. i P.B. w dniu 7 czerwca 2017 r. i do dnia dzisiejszego pozostało bez odpowiedzi (z.p.o. - k. 111-112 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie należało odrzucić.
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., przywoływanej dalej jako: "P.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Warunkiem wniesienia zażalenia jest uprzednie wydanie przez wojewódzki sąd administracyjny orzeczenia, na które przysługuje zażalenie.
Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd nie wydał w dniu 16 maja 2017 r. postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W tej sytuacji zachodzi szczególny wypadek niedopuszczalności zażalenia, które zostało wniesione na nieistniejące orzeczenie.
Z powyższych względów zażalenie wniesione na orzeczenie nieistniejące podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.