Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględnił skargę T. S.A. z siedzibą w W. A. [...] na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych
W sentencji wyroku, błędnie oznaczono, iż sprawa dotyczy skargi T. S.A. z siedzibą w W. W rzeczywistości stroną skarżącą w przedmiotowej sprawie jest T. S.A. z siedzibą w W. A. [...] (k. 1 akt sądowych).
Tym samym wyżej wymienione okoliczności wskazują, iż w sentencji wyroku Sądu z dnia 8 lipca 2011 r. wystąpiła oczywista omyłka, gdyż nie wpisano właściwej nazwy strony skarżącej, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. T. Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz, Warszawa 2009 r., s. 645). W przedmiotowej sprawie zaszła taka okoliczność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.