Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględnił skargę J. S. na Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r.
W sentencji wyroku, błędnie oznaczono, iż sprawa dotyczy tylko skargi J.S.. W rzeczywistości stroną skarżącą w przedmiotowej sprawie jest zarówno J. S. jak i R. S. (k. 1 akt sądowych).
Tym samym wyżej wymienione okoliczności wskazują, iż w sentencji wyroku Sądu z dnia 27 kwietnia 2011 r. wystąpiła oczywista omyłka, gdyż nie wpisano wszystkich skarżących, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. T. Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz, Warszawa 2009 r., s. 645). W przedmiotowej sprawie zaszła taka okoliczność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.