Uzasadnienie
Pismem z 19 stycznia 2014 r. W. L. (zwany dalej "Skarżącym") złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 r., 2008 r., 2009 r., 2010 r., 2011 r., 2012 r.
Wyrokiem z 15 lipca 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącego na ww. decyzję.
W dniu 29 sierpnia 2014 r. wpłynęło do Sądu pismo Skarżącego stanowiące wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu tym wpłynął także wniosek Skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Skarżący wskazał, że nie został poinformowany o terminie rozprawy. Dlatego też bez swojej winy nie mógł złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżący wyjaśnił, że zawiadomienie o terminie rozprawy odebrała jego siostra, która nie przekazała mu tej informacji. Wskazał, że siostra mieszka w odrębnym lokalu, aczkolwiek oba lokale posiadają ten sam numer porządkowy. Informację o zapadłym wyroku Skarżący powziął dopiero w dniu 21 sierpnia 2014 r., kiedy to ustanowiony przez niego pełnomocnik przeglądał w Sądzie akta sprawy.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżący nadesłał dokumentację fotograficzną, z której wynika, że jakkolwiek posesja na której znajdują się lokale Skarżącego i jego siostry posiada jedno oznaczenie, to ww. lokale nie są ze sobą jakkolwiek połączone oraz posiadają odrębne wejścia. Ponadto z nadesłanego przez Pocztę Polską SA pisma wynika, że przesyłka adresowana do Skarżącego została w dniu 10 kwietnia 2014 r. wydana jego siostrze. W piśmie tym wskazano także, że na posesji K. zamieszkują zarówno Skarżący jak i jego siostra, jednak ich lokale posiadają odrębne wejścia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej powoływana jako "ppsa", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Stosownie do art. 87 § 1 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 ppsa równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W pierwszej kolejności, odnosząc się do daty powzięcia przez Skarżącego wiadomości o wydanym wyroku i konieczności złożenia wniosku o uzasadnienie należy odnotować, że pełnomocnik Skarżącego przybył się w Sądzie w celu przejrzenia akt rzeczywiście w dniu 21 sierpnia 2014 r. Zatem wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Skarżący dokonał zatem czynności, której nie dokonał w przewidzianym terminie. Daje to Sądowi możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
Wskazać należy, iż brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową, przesłankę przywrócenia terminu. Art. 86 § 1 ppsa nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony w takiej sytuacji. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu orzekającego w sprawie. Sąd może zatem uwzględnić wszystkie okoliczności, jakie uzna za istotne (por.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że przedstawione przez Skarżącego informacje uprawdopodabniają brak jego winy przy uchybieniu terminu. Skarżący wyjaśnił, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku bez swojej winy bowiem zawiadomienie o terminie rozprawy odebrała jego siostra, która nie przekazała mu tej informacji. Nie będąc świadomym zapadłego w dniu 4 czerwca 2014 r. wyroku nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Argumentacja Skarżącego została poparta należnymi wyjaśnieniami i dokumentacją fotograficzną, z której wynika, że doręczenie dokonane siostrze nie może być uznane za prawidłowe w trybie art. 72 § 1 ppsa. Zatem uchybienie terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie ww. wyroku nastąpiło bez winy Skarżącego.
Mając na uwadze treść wyjaśnień Skarżącego, a także treść pisma Poczty Polskiej, Sąd uznał za prawdopodobne stanowisko dotyczące przyczyn uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Skarżący uprawdopodobnił brak winy przy uchybieniu terminu. Dlatego też Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, postanowił jak w sentencji.