Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącej – B. sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2014 r. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono jej w dniu 18 lutego 2016 r. W dniu 29 lutego 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek Skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z 25 marca 2016 r. referendarz sądowy zwolnił Skarżącą od wpisu od skargi kasacyjnej i odmówił przyznania jej prawa pomocy w pozostałym zakresie. Takie też rozstrzygnięcie podjął Sąd postanowieniem z 28 kwietnia 2016 r. wydanym po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżącej od postanowienia z 25 marca 2016 r. Na postanowienie to wniosła ona zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 19 lipca 2016 r. (I FZ 160/16). Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 22 lipca 2016 r.
Pismem z 21 sierpnia 2016 r., nadanym w dniu 22 sierpnia 2016 r., pełnomocnik Skarżącej sporządził skargę kasacyjną od wyroku z 11 grudnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. Jakkolwiek § 6 art. 177 P.p.s.a. przewiduje, że w przypadku odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu, bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie może rozpocząć się wcześniej niż od dnia doręczenia stronie postanowienia kończącego postępowanie w tym przedmiocie, to jednak przepis ten nie będzie miał zastosowania w niniejszej sprawie. Przepis ten wprowadzono na mocy art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, dalej jako: "ustawa zmieniająca").
Zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej, przepisy P.p.s.a., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy zmieniającej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy P.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Zmiany w P.p.s.a. dokonane ustawą zmieniającą weszły w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r.
Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że wolą ustawodawcy było, aby do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. nie stosować przepisów art. 177 P.p.s.a. w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 50 ustawy zmieniającej. Oznacza to, iż w zakresie liczenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w postępowaniu wszczętym przed tą datą stosuje się przepisy dotychczasowe.
Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Sprawa ta została bowiem zainicjowana w styczniu 2015 r., kiedy to Skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2014 r. W sprawie tej będzie miał zatem zastosowanie przepis art. 177 P.p.s.a. w brzmieniu przed 15 sierpnia 2015 r.
Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 18 lutego 2016 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał więc w dniu 21 marca 2016 r. i na jego bieg nie miało wpływu toczące się postępowanie o przyznanie prawa pomocy. Skargę tę Skarżąca nadała natomiast 22 sierpnia 2016 r., a zatem po upływie terminu. Co istotne skuteczne wniesienie tej skargi byłoby możliwe jedynie w przypadku przywrócenia uchybionego terminu. Tymczasem Skarżąca nie wystąpiła ze stosownym wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji jej skarga kasacyjna jako spóźniona podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a.