Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi U. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej kwotę 2.934 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W sentencji wyroku błędnie określono słownie kwotę zwrotu kosztów postępowania sądowego jako "dwa tysiące trzysta czterdzieści złotych". W przedmiotowej sprawie do należnych kosztów postępowania sądowego zaliczono kwotę uiszczonego przez Skarżącą wpisu sądowego w wysokości 534 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2400 zł, określone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.). Po zsumowaniu powyższych kwot należne koszty postępowania sądowego wyniosły 2.934 zł, którą to liczbę prawidłowo wskazano w pkt 3 sentencji wyroku.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W świetle tego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej omyłki, lecz tylko takiej która charakteryzuje się oczywistością. Oznacza to, że jest bezsporna i łatwo rozpoznawalna.
Biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy do powyższych rozważań, należy zauważyć, że omyłka polegająca na błędnym określeniu słownie kwoty zwrotu kosztów postępowania sądowego spełnia wymóg oczywistości. Tym samym możliwe jest zastosowanie do nich powyższego przepisu.
W tych warunkach Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.