Uzasadnienie
M. Sp. z o.o. (dalej zwana "Skarżącą") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2011 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lutego 2015 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi.
W odpowiedzi Skarżąca nadesłała pismo, w którym wskazała, że jej siedziba znajduje się w R. oraz podała numer KRS, pod którym została zarejestrowana. Ponadto poinformowała, że osobą uprawnioną do reprezentacji Spółki jest N.A..
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącej.
Powyższe postanowienie doręczono Skarżącej 1 lipca 2015 r. (k. 34 akt sądowych).
Pełnomocnik Skarżącej wnioskiem z 3 sierpnia 2015 r. (nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym) zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym samym dniu złożono skargę kasacyjną od powyższego postanowienia.
Postanowieniem z 15 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 grudnia 2015 r. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu rzeczywiście doszło. Jeżeli zatem Skarżąca w skardze kasacyjnej kwestionuje uchybienie terminu, to nie może skutecznie złożyć wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z 12 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Skarżącej.
Postanowienie powyższe doręczone zostało pełnomocnikowi Skarżącej 14 stycznia 2016 r.
Pełnomocnik Skarżącej 27 stycznia 2016 r. (data nadania) złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należało odrzucić.
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej "P.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zaś w myśl art. 88 P.p.s.a. wniosek spóźniony sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym 7-dniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony.
Termin siedmiu dni do wniesienia wniosku liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 14 grudnia 2015 r. wyjaśnił, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z 12 stycznia 2016 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną Skarżącej. Powyższe postanowienie zostało wysłane na adres pełnomocnika Skarżącej i odebrane przez niego 14 stycznia 2016 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru ww. postanowienia.
Zatem bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, co wyjaśnione zostało w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2015 r., zaczął swój bieg 15 stycznia 2016 r. i upłynął 21 stycznia 2016 r. Zaś pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi dopiero 27 stycznia 2016 r., czyli z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a.
Podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie badał kwestii związanych z brakiem winy Skarżącej w uchybieniu terminu do złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Istota sprawy sprowadzała się do oceny, czy zachowała ona siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 87 § 1 w związku z art. 88 P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.