Uzasadnienie
Skarżąca D. sp. z o.o. wniosła skargę do Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2017 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
Skarżąca, we wniosku zawartym w skardze z 23 października 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zwróciła się, na podstawie na podstawie art. 61 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), o wstrzymanie wykonania "zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia (...)". W uzasadnieniu wniosku Skarżąca powołała się na uciążliwość środków egzekucyjnych stosowanych przez wierzyciela. Jej zdaniem, dokonanie zajęć wierzytelności Skarżącej oznacza, że zostanie ona pozbawiona możliwości bieżącego regulowania zobowiązań i prowadzenia działalności gospodarczej. Powołała się również na bezprawność, wynikającą z orzeczeń TSUE i NSA, egzekwowanego obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Należy odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia.
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd, zaś przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie zaskarżone akty lub czynności, ale takie, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu jednakże, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.
Przede wszystkim nie może znaleźć aprobaty Sądu w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie wykonania argumentacja Strony będąca uzasadnieniem skargi: w postępowaniu "wpadkowym" nie można oceniać legalności zaskarżonego aktu.
Zdaniem Sądu, w badanej sprawie wniosek Skarżącej nie może skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., ponieważ zaskarżone postanowienie nie kwalifikuje się do wykonania. Nie podlegają bowiem wykonaniu wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych, czyli rozstrzygnięcia podjętego w ramach postępowania egzekucyjnego.
Tymczasem Strona zakwestionowała przed Sądem postanowienie "o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną", zaliczające się nie tylko do grupy aktów administracyjnych "odmownych", ale również zaliczające się do sfery postępowania egzekucyjnego, co determinuje losy wniosku o wstrzymanie wykonania. Sąd zauważa, że na mocy zaskarżonego postanowienia Skarżąca nie nabyła żadnych praw lub obowiązków. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza natomiast spowodowanie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu.
Zdaniem Sądu, zaskarżone postanowienie w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną jest aktem administracyjnym niepodlegającym wykonaniu, gdyż jest aktem negatywnym, czyli odmownym. W konsekwencji, skoro zaskarżonemu postanowieniu brak przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania, to wniosek Skarżącej nie mógł zostać uwzględniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, działając na podstawie przepisu art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji