Uzasadnienie
K. G. (dalej zwany "Skarżącym"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3831/14 uchylił zaskarżone postanowienie, w pkt. 2 wyroku stwierdził, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, w pkt. 3 wyroku - zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącego kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 25 września 2015 r. Skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku WSA z dnia 5 sierpnia 2015 r., poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w W. pełnych kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 157 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).), dalej: "p.p.s.a.",, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
Zdaniem Sądu, wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze, niż żądała tego strona, na to postanowienie o kosztach przysługuje jej zażalenie (por. B. Dauter komentarz do art. 157 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX stan prawny na dzień 30 kwietnia 2013 r., postanowienie NSA z 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 203/12, postanowienie NSA z 31 maja 2011 r. sygn. akt I FSK 524/10, postanowienie NSA z 10 marca 2011 r. sygn. akt I GSK 493/09).
Jeżeli więc Skarżący nie zgadzał się z treścią postanowienia Sądu zawartego w punkcie 3 wyroku z dnia 5 sierpnia 2015r., sygn. akt III SA/Wa 3831/14, co do kosztów postępowania należnych między stronami, miał możliwość wniesienia zażalenia na to postanowienie.
Na marginesie Sąd wyjaśnia, iż rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w pkt 3 sentencji wyroku wydano na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty postępowania składała się: kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu od skargi, kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 240 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 490).
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 157 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.