Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 15 stycznia 2013 r. Wnioskodawczyni – D. G. wniosła o dopuszczenie do udziału w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 3489/11. Wniosek uzasadniła tym, że jej działanie spowodowało wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie B. Z.. Pełnomocnik Wnioskodawczyni wskazała ponadto, że jej interes prawny polega na tym, że w toku przesłuchania przed organem II instancji zeznała, że przekazała pieniądze B. Z., w związku z czym może być wszczęte postępowanie podatkowe przeciwko Wnioskodawczyni.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje:
Wniosek Wnioskodawczyni o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym na prawach strony nie zasługuje na uwzględnienie.
W sprawie należało wziąć pod uwagę treść art. 33 § 2 w związku z art. 12 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", ze względu na to, że Wnioskodawczyni nie brała udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym, które było prowadzone wobec B. Z. w sprawie, zakończonej wydaniem decyzji z [...] października 2011 r. ustalającej B. Z. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Tym samym w sprawie nie mógł być zastosowany przepis art. 33 § 1 p.p.s.a., który dotyczy jedynie osób biorących udział w postępowaniu administracyjnym.
Sąd zauważa, że stosownie do art. 33 § 2 p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika może zgłosić osoba, która po pierwsze nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, po drugie wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Wnioskodawca powinien zatem wylegitymować się interesem prawnym.
O tym, czy Wnioskodawczyni ubiegająca się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie decyduje - jak podkreśla się w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i doktrynie - norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r., sygn. akt I SA 1719/92, OSP 1994/10/199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, s. 86).
Tym samym status strony wynika z przepisów prawa materialnego ustanawiających prawa lub obowiązki, a nie z uznania danego podmiotu za stronę, bądź też przekonania wewnętrznego strony. Osoba trzecia może brać udział w charakterze strony przed sądem administracyjnym jedynie w takich sprawach, w których przepisy prawa dopuszczają jej udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją.
W przedmiotowej sprawie brak jest przepisu prawa materialnego, który uzasadniałby uczestnictwo Wnioskodawczyni w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wszczętym skargą B. Z.. Orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wydane w sprawie ze skargi B. Z. nie będzie miało bezpośredniego wpływu na jakiekolwiek zobowiązania Wnioskodawczyni. Z wyżej wymienionej decyzji nie płyną też dla Wnioskodawczyni uprawnienia.
W sprawie niniejszej K. G. wywodzi swój interes prawny do występowania w niniejszym postępowaniu z okoliczności, że jej działanie spowodowało wszczęcie postępowania podatkowego w sprawie B. Z., a ponadto z faktu, że w toku przesłuchania przed organem II instancji zeznała, iż przekazała pieniądze B. Z., w związku z czym może być wszczęte postępowanie podatkowe również przeciwko niej. Takie określenie interesu prawnego przez K. G.. uzasadnia stwierdzenie, że nie jest to w istocie interes prawny ale interes faktyczny wyrażający się w subiektywnym przekonaniu Wnioskodawczyni, że jest ona odpowiedzialna za postępowanie prowadzone w stosunku do B. Z.. W ocenie Sądu wynik niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej nie dotyczy interesu prawnego K. G., zatem brak jest podstaw aby dopuścić ją do udziału w przedmiotowym postępowaniu na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 33 § 2 p.p.s.a.
Sąd, w świetle art. 33 § 2 p.p.s.a. ma możność ustalenia kręgu uczestników postępowania, co oznacza również kompetencję do odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie, w sytuacji, gdy z wnioskiem występuje osoba, która nie może wylegitymować się interesem prawnym, który rzutowałby na wynik postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na względzie zasadne było wydanie postanowienia zawartego w sentencji, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a.