Uzasadnienie
W dniu 7 listopada 2012 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (sprawa prowadzona pod sygnaturą akt III SA/Wa 3481/11).
W komparycji sentencji wyroku z 7 listopada 2012 r. wskazano jako Skarżącą P. Sp. z o.o. z siedzibą w W..
W piśmie z 11 lutego 2013 r. Minister Finansów wniósł o sprostowanie nazwy Skarżącej na prawidłową, tj. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
W komparycji sentencji wyroku z 7 listopada 2012 r. w sprawie III SA/Wa 3481/11 wskazano mylnie jako stronę Skarżącą – P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., gdy w rzeczywistości Skarżącą w sprawie była B. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Z akt sądowych sprawy, a w szczególności ze skargi wynika jednoznacznie, że w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 3481/11 stroną skarżącą jest spółka B. (k. 3 akt sądowych). Wpisanie zaś w komparycji sentencji wyroku nazwy P. jest oczywistą omyłką pisarską.
W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.