Uzasadnienie
Pismem z 15 listopada 2011 r. Skarżąca – V. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] ustalającej wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł dochodów za 2005 r.
W piśmie z 6 kwietnia 2012 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] lipca 2011 r. ustalającej wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł dochodów za 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: P.p.s.a., Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednakże nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Z prezentowanym wyżej stanowiskiem koresponduje również dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych, o czym przykładowo świadczą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 maja 2005 r., sygn. akt II FZ 250/2005 i z 5 maja 2005 r., sygn. akt I OZ 371/2005, czy też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, dostępne w CBOSA.
W przekonaniu Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania może dotyczyć decyzji objętej rygorem, a nie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] lipca 2011 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ustalającej wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł dochodów za 2005 r.
Abstrahując od powyższej kwestii wskazać należy, iż przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. będzie mieć znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Sądu, wstrzymania wykonania postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, jako odnoszącego się do decyzji organu I instancji, która nie stanowiła przedmiotu zaskarżenia.
W rozpatrywanej sprawie Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia, wydanego przez organ pierwszej instancji w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia od tego postanowienia. Należy zaznaczyć, że ponieważ zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii związanych z uchybieniem terminu zaś postanowienie organu pierwszej instancji odnosi się do kwestii nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, należy uznać, że są to dwie odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi zatem w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też postanowienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. nie można uznać za akt, wydany w granicach tej samej sprawy, co postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od tego postanowienia. Nie można z tych względów orzec w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym o wstrzymaniu wykonania postanowienia, wydanego przez organ pierwszej instancji.
Mając na uwadze powyższe rozważania i wnioski, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.