Uzasadnienie
Skarżąca T. G. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wskazała, że zamieszkuje wraz z niepełnosprawną córką. Ich łączny dochód wynosi 3.243 zł i składa się na niego świadczenie pielęgnacyjne (1.300 zł), renta socjalna (643 zł) i wynagrodzenie za pracę (1.300 zł). Wydatki konieczne przekraczają natomiast 3.116 zł. Skarżąca przedstawiła szczegółowe zestawienie tych wydatków, wymieniając wśród nich m. in.: czynsz (647 zł), światło, gaz, woda (200 zł), telefon i Internet (139 zł), transport do pracy (480 zł), leki na [...] (500 zł), środki czystości (480 zł), bilety, opłaty pocztowe (120 zł), artykuły papiernicze, książki (150 zł), kąpiel córki (400 zł). Skarżąca podkreśliła, że na wyżywienie zostaje 127 zł na dwie osoby, a czasem nic i wtedy pożywienie zdobywa na śmietnikach. Dodała, że brakuje pieniędzy na rehabilitację i leczenie niesprawnej w stopniu znacznym i wymagającej stałej opieki córki. Do majątku zaliczyła mieszkanie komunalne, które córka otrzymała po 13 latach bezdomności.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała dokumenty potwierdzające wysokość dochodu i wydatków oraz wyciągi bankowe.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Skarżąca wraz z córką utrzymuje się z dochodu wynoszącego 3.445 zł, na który składa się świadczenie pielęgnacyjne (1.300 zł), zasiłek pielęgnacyjny (153 zł), renta socjalna (643 zł) i wynagrodzenie za pracę (1.349 zł). Z przedstawionych wyliczeń wynika, że kwota ta pozwala jedynie na pokrycie stałych, koniecznych wydatków, w tym związanych z ochroną zdrowia. Skarżąca leczy się bowiem z powodu licznych schorzeń ([...], [...], [...]). Córka natomiast jest osobą niepełnosprawną w stopniu [...], poruszającą się [...] i wymagającą stałej opieki.
To wszystko sprawia, że znaczącą pozycję w domowym budżecie zajmują wydatki na lekarstwa, środki czystości, zabiegi pielęgnacyjne, miejski transport dla osoby niepełnosprawnej. Sama Skarżąca wysokość tych wydatków określiła na 1.860 zł. Do tego dochodzą jeszcze takie m. in. wydatki jak czynsz (647,10 zł), energia elektryczna (234,50 zł), telefon i Internet (139 zł).
Uwzględniając zatem wysokość uzyskiwanego przez Skarżącą i jej córkę dochodu i ponoszonych wydatków referendarz sądowy uznał, że zapłata przezeń kosztów sądowych i wynagrodzenia względem pełnomocnika odbyłaby się kosztem wydatków na konieczne utrzymanie, w tym na ochronę zdrowia. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącej od tych kosztów oraz ustanowienie na jej rzecz pełnomocnika. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.