Uzasadnienie
Skarżąca – "K." R. M., G. M. sp. j. z siedzibą w K., na urzędowym formularzu PPPr, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na fakt wszczęcia wobec niej postępowań egzekucyjnych, w trakcie których zajęto wierzytelności z rachunków bankowych oraz ruchomości (samochody). Wszczęcie postępowań egzekucyjnych doprowadziło do konieczności zaniechania prowadzonej przez Skarżącą działalności co spowodowało ogromne zadłużenie z tytułu niespłaconych kredytów oraz niezapłaconych wobec kontrahentów zobowiązań. I tak Stacja Paliw w K. (o wartości 1.552.535,89 zł) jest przedmiotem zabezpieczenia spłaty kredytu zaciągniętego w PKO BP w kwocie 1.616.665,52 zł. Kredyt ten, na podstawie wezwania banku został postawiony w stan natychmiastowej wykonalności.
Z kolei środki transportu zajęte w 2009 r. zostały sprzedane. Kwota uzyskana ze sprzedaży - 32.915 zł została zajęta przez Naczelnika US w M. Zajęcie kont bankowych Skarżącej pozbawiło ją możliwości dokonywania zakupów paliw, a tym samym wszelkich wpływów z ich sprzedaży. Skarżąca podała, że w 2009 r. wysokość zajętych wierzytelności z rachunków bankowych wyniosła 49.560,80 zł. Z kolei w 2010 r. w postępowaniu egzekucyjnym wyegzekwowano 42.752,06 zł oraz dodatkowo 11.998,59 zł. Udziały w M. w wysokości 6.802.800 zł zostały także zajęte przez organy egzekucyjne. Skarżąca posiada zadłużenie wobec dostawców w wysokości 3.399.141,69 zł. Spłaca także kredyt w BRE BANK w wysokości 520.231,75 zł. Skarżąca podniosła również, że jej sytuacja finansowa uniemożliwia wzięcie kredytu (pożyczki) na uiszczenie kosztów sądowych. Wysokość kapitału zakładowego Skarżącej wynosi 999.383,12 zł, natomiast wartość środków trwałych 0,00 zł. Strata za ostatni rok obrotowy wyniosła 1.136.943,68 zł. Skarżąca wskazała, że na rachunku bankowym w PKO BP C. posiada zadłużenie w wysokości 1.616.665,52 zł oraz w BRE Bank O. zadłużenie w wysokości 310.699,45 zł. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżąca dołączyła szereg dokumentów.
Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że Skarżąca nie składa deklaracji VAT-7, gdyż dokonała wyrejestrowania jako podatnik VAT. Skarżąca ujawniła wysokość należności i zobowiązań, w tym z tytułu kredytów oraz dostaw. Wyjaśniła, że z uwagi na brak środków nie dokonała w 2011 r. żadnych spłat zobowiązań. Brak wyciągów uzasadniła faktem rozwiązania umów prowadzenia rachunków, spowodowanym z kolei brakiem obrotów oraz nieregulowaniem kosztów prowadzenia tych rachunków. Wynagrodzenie na rzecz pełnomocnika w wysokości 8.531,94 zł sfinansowano ze środków spółki, zaś opłacone wpisy sądowe ze środków należących do wspólników. Od kwietnia 2011 r. Skarżąca nie prowadzi sprzedaży, która mogłaby generować przychody. Cały majątek zajęty jest przez komorników, co uniemożliwia jego sprzedaż.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a." prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).
Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, gdyż wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia (art. 211 p.p.s.a.). Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość kosztów sądowych, które na obecnym etapie postępowania stanowią: wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 2.772 zł oraz stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.
Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, że nie posiada środków na poniesienie kosztów sądowych, wskazując przy tym, że organy egzekucyjne podjęły czynności w postaci zajęcia wierzytelności z rachunków bankowych oraz posiadanych ruchomości. Czynności te doprowadziły do zaniechania prowadzenia działalności gospodarczej, co doprowadziło do powstania ogromnego zadłużenia Spółki z tytułu niezapłaconych kredytów oraz niezapłaconych zobowiązań wobec kontrahentów. Udziały Skarżącej w M. w wysokości 6.802.800 zł, stanowiące kwotowo najważniejszy składnik majątku spółki również zostały zajęte przez organy egzekucyjne.
Ponadto zajęcie kont bankowych doprowadziło do pozbawienia możliwości dokonywania zakupów paliw, a tym samym wszelkich wpływów z ich sprzedaży. Z przedstawionych informacji wynika także, że na rachunkach bankowych Skarżąca posiada zadłużenie w wysokości 1.616.665,52 zł oraz 310.699,45 zł (rachunek zamknięty). Z przedstawionego oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że Spółka osiągnęła stratę w kwocie 1.136.943,68 zł.
Stwierdzić zatem należy, że analiza sytuacji materialnej Skarżącej dokonana na podstawie przedłożonych dokumentów i informacji daje podstawy do przyznania Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od należnego wpisu od skargi kasacyjnej. Na obecnym bowiem etapie sprawy jedynym kosztem do uiszczenia którego zobowiązana jest Skarżąca jest kwota 2.772 zł, należna tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.
Podniesione okoliczności, przemawiają za przyznaniem Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych – wpisu od skargi, bowiem Skarżąca wykazała, iż nie jest obecnie w stanie zgromadzić środków na poniesienie tej opłaty.
Z uwagi na powyższe na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji