Uzasadnienie
Skarżąca – E.W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że mieszka we Włoszech. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest emerytura w wysokości 448 euro. Córka skarżącej nie pracuje. Skarżąca oświadczyła, że jest zadłużona zarówno w Polsce (3.095,91 zł z tytułu czynszu) jak i we Włoszech (1.200 euro). Skarżąca ma problemy z regulowaniem bieżących opłat za nabyty w drodze spadku lokal w W.. Mieszkanie jest w bardzo złym stanie i wymaga remontu. Skarżąca mieszka we Włoszech w mieszkaniu o pow. 37,08 m² kupionym z byłym mężem na raty. Po rozwodzie mieszkanie zostało przyznane jej i córce. Skarżąca nie posiada oszczędności.
Do wniosku skarżąca załączyła rozliczenie dokumentujące zadłużenie za czynsz i opłaty eksploatacyjne za mieszkanie w W., dowody wpłat za media, zaświadczenie o wysokości emerytury, zaświadczenie o zameldowaniu.
Z uwagi na fakt, że oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), wezwano skarżącą do: nadesłania zeznań podatkowych skarżącej oraz jej córki za 2014 r., udokumentowania łącznej wysokości przychodów (dochodów) uzyskanych przez skarżącą i jej córkę w 2015 r., wyjaśnienia, od kiedy córka skarżącej pozostaje bez dochodów i czy posiada status osoby bezrobotnej (czy otrzymuje w związku z tym jakieś zasiłki, świadczenia), nadesłania wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych skarżącej oraz jej córki za ostatnie trzy miesiące, przedstawienia pełnego zestawienia aktualnych miesięcznych dochodów i wydatków skarżącej oraz jej córki (z uwzględnieniem kosztów utrzymania mieszkania we Włoszech i w Polsce, kosztów wyżywienia, leczenia, środków czystości, lotów do Polski, spłaty kredytów, pożyczek i innych niezbędnych, ze wskazaniem z jakich źródeł dochodów wydatki te są pokrywane).
W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, że jej córka nie posiada statusu osoby bezrobotnej i nie otrzymywała nigdy zasiłków. Aktualnie szuka pracy. Skarżąca zwróciła się o przedłużenie terminu od nadesłania pozostałych dokumentów zobowiązując się jednocześnie do nadesłania ich zaraz po uzyskaniu.
W kolejnym piśmie skarżąca ponownie opisała swoją bardzo trudną sytuację finansową. Opisała również swoje problemy zdrowotne. Ponadto wyjaśniła, że jej córka po zdaniu matury poszła na studia, ale musiała z nich zrezygnować, ponieważ nie miała pieniędzy na książki. Córka skarżącej nie pracuje, zarejestrowana jest we włoskim biurze pośrednictwa pracy.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że skarżąca mieszka we Włoszech. Jednym źródłem utrzymania skarżącej i jej córki jest emerytura skarżącej w wysokości 448 Euro. Uzyskiwany dochód w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącej i jej córki oraz ratalną spłatę zadłużeń. W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz adwokata. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem trudnej sytuacji materialnej skarżącej oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.