Uzasadnienie
Postanowieniem z 25 stycznia 2007 r. syg. III SA/Wa 3390/06 Sąd przyznał dla A.I., R. I.- dalej jako skarżący - prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata i zwolnienia od kosztów sądowych
Pismem z 7 marca 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adwokata I. Z. pełnomocnikiem z urzędu w sprawie ze skargi A. I. i R. I. a Sąd dopuścił go do udziału w postępowaniu.
Pismem z 18 czerwca 2007 r. I. Z. wniósł o "zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych".
Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należą - m.in. - środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, czy inne działania procesowe.
Zdaniem referendarza sądowego, decyzja o przyznaniu pomocy prawnej dla skarżącego oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Następstwem tego jest uprawnienie i obowiązek referendarza sądowego ustalenia, zarówno, tego, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona, jak też do tego, czy pomoc nie została opłacona.
Przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych, udokumentowanych wydatków za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy następuje na jego wniosek, w którym powinno znajdować się oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części (por § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Wniosek niezawierający takiego oświadczenia - w przypadku adwokatów i radców prawnych - podlega oddaleniu jako nieuzasadniony (por. podobnie postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98 - OSNC 1999, nr 3, poz. 63).
W ocenie sprawdzającego wniosek pełnomocnika złożony w sprawie, oświadczenie o tym, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, zatem są przesłanką do przyjęcia poglądu, że praca pełnomocnika nie została opłacona (por. podobnie postanowienie NSA z 3 października 2007 r. sygn. I OZ 704/07, czy postanowienie NSA z 18 października 2005 r. sygn. II FZ 625/05). Referendarz sądowy zauważa zarazem, że oświadczenie to nie zostało złożone w analizowanej sprawie, w żadnym z pism nadesłanych do Sądu, co skutkuje - definitywnie - niemożnością przyznania wynagrodzenia (por. postanowienie NSA z 21 czerwca 2006 r. sygn. II FSK 862/05).
Mając powyższe na uwadze, referendarz sądowy uznał, że na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., nie jest możliwe przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej.