Uzasadnienie
Skarżąca – R. sp. j. zwróciła się na formularzu PPPr o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to brakiem dostatecznych środków. Taki stan rzeczy wynika m. in. z zajęcia przez organy podatkowe towaru, co uniemożliwia Skarżącej prowadzenie działalności gospodarczej i osiąganie dochodów.
Pismem z 16 grudnia 2011 r. (doręczonym pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 19 grudnia 2011 r.) referendarz sądowy wezwał go do nadesłania w terminie 7 dni dodatkowej dokumentacji dotyczącej stanu majątkowego Skarżącej. Z obowiązku nadesłania dokumentacji Skarżąca jednak nie wywiązała się. Z tych względów referendarz sądowy uznał, że nie wykazała ona w sposób bezsprzeczny i nie budzący wątpliwości, iż jej sytuacja finansowa uniemożliwia poniesienie kosztów postępowania, jak tego wymaga art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W myśl tego przepisu przyznanie osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z użytego w tym przepisie zwrotu "gdy wykaże" wynika, iż ciężar dowodu w zakresie powyższej przesłanki spoczywa na stronie.
To strona zatem ma przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. Strona powinna więc należycie uzasadnić i udokumentować okoliczności, na które powołuje się we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jeżeli zawarte w nim oświadczenie okaże się niewystarczające lub budzi wątpliwości, strona ma obowiązek złożyć - na wezwanie - dodatkowe informacje lub dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Możliwość wezwania daje Sądowi przepis art. 255 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie z możliwości tej referendarz sądowy skorzystał, uznając, że dane zawarte w formularzu PPPr są niewystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia. Wezwanie z 16 grudnia 2011 r. precyzyjnie określało jakich oświadczeń referendarz sądowy oczekuje i jakie dokumenty miały zostać przedstawione. Brak reakcji na wspomniane wezwanie oznacza, że nie można w pełni ocenić sytuacji finansowej Skarżącej. Tym samym nie można stwierdzić, że spełniła ona przesłankę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.