Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 16 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 33/12

Metryka

Sąd
Dnia 16 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Jarosław Trelka przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki
Sprawa
w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ostatecznej w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do października 2000 r.

Sentencja

postanawia:

  1. sprostować oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 33/12, w ten sposób, że w komparycji ww. wyroku w wierszu czternastym od góry w miejsce słów "z dnia 17 listopada 2011 r." wpisać słowa "z dnia 17 października 2011 r.", pozostawiając dalsze brzmienie komparycji ww. wyroku bez zmian

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na rozprawie w dniu 24 października 2012 r., ogłosił wyrok w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 33/12 - ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ostatecznej w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do października 2000 r.

W komparycji ww. wyroku - w wierszu czternastym od góry wskazano, że Sąd orzekał w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) - dalej: P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.).

Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.

Sąd stwierdza, że z akt sprawy, w tym w szczególności z znajdującego się w aktach administracyjnych egzemplarza zaskarżonej decyzji jak i z treści uzasadnienia ww. wyroku z dnia 24 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 33/12 wynika bezsprzecznie, iż w sprawie tej Sąd oceniał zgodność z prawem decyzji Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...].

Zatem nie ulega wątpliwości, że tutejszy Sąd w dniu 24 października 2012 r. wydał wyrok w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 33/12 - ze skargi D. K. na decyzję Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2011 r. nr [...]. Tylko z uwagi na omyłkową zamianę w komparycji ww. wyroku daty wydania zaskarżonej decyzji z prawidłowej tj. "[...] października 2011 r." na nieprawidłową tj. "[...] listopada 2011 r." doszło do wystąpienia niezgodności między rzeczywistą wolą i wiedzą składu orzekającego w niniejszej sprawie, a ich wyrażeniem na piśmie, a w konsekwencji do zawarcia w komparycji ww. wyroku z dnia 24 października 2012 r. błędnej daty wydania zaskarżonej decyzji. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też uczyniono niniejszym postanowieniem.

Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 24 października 2012 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.