Uzasadnienie
Skarżący – H. O. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jedynym jego źródłem utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 3.560 zł brutto, przy czym ponad połowa jego wynagrodzenia jest potrącona na rzecz Urzędu Skarbowego w P.. Pozostała części poborów ok. 1.200 zł nie wystarcza na utrzymanie, w związku z czym Skarżący korzysta z pomocy rodziny. Do swojego majątku Skarżący zaliczył jedynie dom o pow. 180 m², obciążony kredytem hipotecznym. Wskazał, że dom jest jedyną wartością materialna jaką posiada i chciałby go za wszelką ceną utrzymać, ze względu na trudną sytuację życiową córki, która jest w [...] i zamieszkuje u niego z dwójką dzieci.
W odpowiedzi na wezwanie do nadesłania dodatkowych dokumentów oraz złożenia wyjaśnień Skarżący oświadczy, że posiada z żoną rozdzielność majątkową i nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Poza swoim utrzymaniem pomaga również niepełnoletnim wnuczkom, które z nim zamieszkują. Cześć wynagrodzenia zwolnioną spod egzekucji w całości wydaje na utrzymanie. Do pisma załączył potwierdzenie wysokości otrzymywanego wynagrodzenia oraz informację PIT-11 za 2012 r.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest trudna. Utrzymuje się on jedynie z wynagrodzenia za pracę, które po potrąceniach na rzecz urzędu skarbowego wynosi ok. 1.200 zł. Osiągany dochód w całości przeznaczany jest na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącego. Skarżący nie posiada oszczędności. Jedynym jego majątkiem jest dom o pow. 180 m² obciążony hipoteką, w którym aktualnie mieszka również jego córka z dwójką małoletnich dzieci. Skarżący w utrzymaniu korzysta z pomocy rodziny.
W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem aktualnie trudnej sytuacji materialnej Skarżącego.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.