Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. W. na postanowienie Ministra Finansów z [...] listopada 2014 r.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony Skarżącej w dniu 29 maja 2015 r. W piśmie przewodnim zawarte było pouczenie, iż na postanowienie odrzucające skargę przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych oraz wniesiona w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, pod rygorem jej odrzucenia.
Pismem z dnia 5 czerwca 2015 r., Skarżąca wniosła samodzielnie skargę kasacyjną od powyższego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Skarżącej od powyższego postanowienia z dnia 29 maja 2015 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez Skarżącą. Sąd stwierdził, że skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Pismem z dnia 16 lipca 2015 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem z dnia 21 września 2015 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd aby przystąpić do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, w pierwszej kolejności musi dokonać oceny, czy wniosek jest dopuszczalny. Zgodnie bowiem z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Natomiast w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a. strona może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, jeżeli nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy. Oznacza to, że nie można skutecznie złożyć takiego wniosku zanim nie upłynie termin do dokonania czynności, lub gdy nie było uchybienia terminu.
W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z uzasadnieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Ministra Finansów z [...] listopada 2014 r. został doręczony Skarżącej w dniu 29 maja 2015 r. W związku z powyższym 30 - dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia upływał z dniem 29 czerwca 2015 r.
W dniu 5 czerwca 2015 r. (data nadania pocztowego) Skarżąca wniosła sporządzoną samodzielnie skargę kasacyjną od powyższego postanowienia z dnia 26 maja 2015 r. Tym samym Skarżąca nie uchybiła 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej.
Sąd zauważa, iż postanowieniem z dnia 24 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Skarżącej od powyższego postanowienia z dnia 29 maja 2015 r. z uwagi na jej wniesienie z naruszeniem wymogu sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto postanowieniem z dnia 21 września 2015 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżąca nie złożyła w niniejszej sprawie skargi kasacyjnej z zachowaniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym Sąd odniósł się do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej z uwzględnieniem daty w jakiej Skarżąca wniosła sporządzoną samodzielnie skargę kasacyjną od powyższego postanowienia z dnia 26 maja 2015 r.
Skoro Skarżąca złożyła skargę kasacyjną (sporządzoną osobiście) z zachowaniem terminu do jej wniesienia to wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia należy uznać za niedopuszczalny.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.