Uzasadnienie
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 11.120 zł, K. C. (dalej - "Skarżący" lub "Wnioskodawca") złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wskazał, iż uzyskuje dochód w wysokości 5.400 zł brutto miesięcznie (3.800 zł netto). Wynagrodzenie to wydatkuje bieżąco na pokrycie kosztów zamieszkania, wyżywienia, dojazdu do pracy i utrzymania. Nie posiada żadnych oszczędności ani majątku, który mógłby spieniężyć.
W odpowiedzi na wezwanie Referendarza sądowego do nadesłania dodatkowych dokumentów, Wnioskodawca nadesłał informacje o dochodach PIT-11 oraz wyciąg z rachunku bankowego. Wyjaśnił ponadto, iż jego miesięczne dochody wydatkowane są na: czynsz 411 zł, media 100 zł, opłatę za telewizje kablową 54 zł, opłatę za telefon komórkowy i internet 150 zł, opłatę za telefon stacjonarny 80 zł, bilet miesięczny 78 zł, lekarstwa 100 zł, środki higieny 100 zł, pralnia 50 zł, wydatki dotyczące bieżących usterek w mieszkaniu 50 zł, ubrania 200 zł, opłaty pocztowe dotyczące korespondencji 100 zł, wydatki dotyczące wniosków o interpretację 100 zł, wydatki na wyżywienie (Wnioskodawca stołuje się na mieście 55 zł dziennie x 30) 1.650 zł, książki potrzebne do dokształcania 250 zł, prasa fachowa 150 zł oraz inne nieprzewidziane wydatki.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Wniosek Skarżącego o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie Referendarza sądowego, uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 11.120 zł przekracza możliwości finansowe Wnioskodawcy.
Dokonując z kolei porównania dochodów, którymi dysponuje Skarżący z wysokością ponoszonych przez niego wydatków oraz wynikających z tego standardów życia, należało przyjąć, iż Wnioskodawca jest wstanie uiścić wpis sądowy wysokości 2.000 zł.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż z zestawienia dochodów i wydatków przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, że cały jego dochód w wysokości 3.600 zł przeznaczany jest na jego niezbędnie wydatki. Do wydatków tych Wnioskodawca zaliczył m.in. wydatki na wyżywienie 1.650 zł (Skarżący stołuje się na mieście), książki potrzebne na dokształcanie 250 zł, prasę fachową 150 zł.
W tym miejscu, przypomnieć należy, iż ciążący na Skarżącym obowiązek ponoszenia kosztów sądowych wiąże się z koniecznością poczynienia oszczędności do granicy niezbędnej do zapewnienia sobie koniecznego utrzymania. W związku z powyższym, wywiązanie się z tego obowiązku może również prowadzić do chwilowego pogorszenia standardów życia i konieczności czasowego zrezygnowania lub ograniczenia pewnych wydatków.
Dodatkowo, w rozpoznawanej sprawie określając możliwość uiszczenia przez Skarżącego wpisu sądowego na poziomie 2.000 zł należało mieć na uwadze, iż z nadesłanych przez Wnioskodawcę wyciągów z rachunku bankowego wynika, iż na przełomie 2010/2011 roku dochody Skarżącego kształtowały się na znacznie wyższym poziomie niż wynika to z jego oświadczenia. W dniu 9 grudnia 2010 r. z tytułu wynagrodzenia za pracę Skarżący uzyskał dochód w wysokości 4.344,92 (wynagrodzenie za listopad 2010 r.) a 5 stycznia 2011 r. w wysokości 6.817,96 zł (wynagrodzenie za grudzień 2010 r.).
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji