Uzasadnienie
Skarżący R.O., K.O. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej jako "SKO") z [...] września 2015 r. w przedmiocie ustalenia po wznowieniu postępowania wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości na 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ("WSA"), wyrokiem z 12 stycznia 2017 r. III SA/Wa 3147/15, uchylił zaskarżoną decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wniesionej przez SKO, wyrokiem z 5 października 2017 r. II FSK 1271/17 uchylił wyrok WSA w całości i oddalił skargę. Wyrok WSA z 12 stycznia 2017 r. III SA/Wa 3147/15 został doręczony SKO wraz ze "stwierdzeniem prawomocności" 28 lutego 2018 r. (k 99 akt sadowych).
SKO, pismem z 8 marca 2018 r. wniosło w terminie przewidzianym przez ustawodawcę w art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz 1369, dalej jako "u.p.p.s.a."), skargę kasacyjną "od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie stwierdzenia prawomocności wyroku tego Sądu z 12 stycznia 2017 r. (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Przede wszystkim Sąd wskazuje, że prawomocny jest wyrok NSA z 5 października 2017 r. II FSK 1271/17 (por. art. 168 § 1 u.p.p.s.a.), a nie wyrok WSA z 12 stycznia 2017 r. III SA/Wa 3147/15, który został wyeliminowany z obrotu prawnego, podobnie jak kwestionowane postanowienie referendarza sądowego z 23 lutego 2018r. o stwierdzeniu prawomocności.
Nadto, od postanowienia o stwierdzeniu prawomocności z 23 lutego 2018 r. III SA/Wa 3147/15, nie przysługuje skarga kasacyjna, ponieważ postanowienie to nie zalicza się do rozstrzygnięć wymienionych przez ustawodawcę w art. 173 § 1 u.p.p.s.a., zaskarżalnych w drodze skargi kasacyjnej (tj. nie jest wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie). Zatem skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Drugorzędne przy tym jest, że do postanowienia tego nie sporządza się uzasadnienia, zatem również z tego powodu odpada przesłanka zaskarżalności, o której mowa w art. 173 § 2 u.p.p.s.a.
Sąd, w tym stanie rzeczy, odrzucił skargę kasacyjną, na podstawie art. 178 w zw. z art. 173 § 1 u.p.p.s.a.