Uzasadnienie
Skarżący Z. S., na urzędowym formularzu PPF, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku oraz dochodach wynika, że Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz córką i synem (ur. [...] r. i [...] r.) i posiada oszczędności w kwocie 19 zł na rachunku bankowym i 300 zł w gotówce. Skarżący posiada także obrączkę o wartości 500 zł. Córka Skarżącego z tytułu umowy o pracę uzyskuje 1.530 zł netto.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał zeznania podatkowe PIT-36, z których wynika, że w 2015 r. Skarżący uzyskał przychód 172.609,58 zł (dochód 34.590,75 zł), a w 2014 r. przychód 27.133,37 zł (dochód 22.299,02 zł). Skarżący przesłał również wyciągi z rachunku bankowego, na którym zgromadzona jest kwota 19,70 zł. Skarżący wyjaśnił także, że do czerwca 2016 r. prowadził działalność gospodarczą i osiągnął zysk 10.000 zł. Obecnie działalność gospodarcza jest zawieszona. Ponadto Skarżący wskazał, że jego córka jest osobą niepełnosprawną i z tego tytułu pobiera zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Skarżący wskazał, że pozostaje na utrzymaniu córki i pracuje dorywczo i sezonowo.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (§ 1 cytowanego przepisu), a w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (§ 2 cytowanego przepisu).
Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 500 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącego. Skarżący, nie pracuje i nie posiada żadnego majątku z wyjątkiem oszczędności w kwocie 300 zł. Pozostaje na utrzymaniu córki. Tym samym uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na opłacenie wpisu od skargi w pełnej wysokości. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącego od należnego od tej skargi wpisu ponad kwotę 300 zł.
Jednocześnie wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania kwota wpisu sądowego jest jedynym kosztem, do którego uiszczenia Skarżący był zobowiązany. Przyszłe ewentualne koszty postępowania mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć bowiem należy, że sytuacja materialna Skarżącego do tego czasu może ulec poprawie.
W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.