Uzasadnienie
Skarżący F. T. zwrócił się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, argumentując, że jest ubogim, schorowanym emerytem. Gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z żoną. Oboje są emerytami, których łączny dochód wynosi 3.000 zł. Z kwoty tej po opłaceniu świadczeń i wykupie lekarstw pozostaje 1.200 zł na skromne wyżywienie dla dwóch osób. Często kwota ta nie wystarcza na zakup koniecznych leków. Poza mieszkaniem spółdzielczym Skarżący nie posiada żadnego majątku. Oboje z żoną leczą się, na dowód czego Skarżący przedstawił dokumentację medyczną. Skarżący przedłożył także dowody obrazujące wydatki z tytułu opłat za: lokal, energię elektryczną, gaz, usługi telekomunikacyjne.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał pismo z 26 października 2011 r., w którym wyjaśnił, że nie uzyskuje dochodów z tytułu praw autorskich lub innych praw majątkowych. Ani Skarżący, ani jego żona nie posiadają rachunków bankowych. Skarżący przedstawił zaświadczenia o wysokości emerytur, zeznania podatkowe, dokumentację dotyczącą spółki "T. ".
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że częściowo zasługuje on na uwzględnienie.
Z nadesłanych materiałów wynika, że zarówno Skarżący, jak i jego żona utrzymują się z emerytur, których łączna kwota wynosi 3.000 zł. Wydatki związane z opłatami za mieszkanie, energię elektryczną, gaz, wodę, usługi telekomunikacyjne, komunikację,
Sygn. akt III SA/Wa 2804/11 artykuły higieny oraz koszty leczenia Skarżący określił na 1.800 zł. Jak oświadczył pozostała po ich opłaceniu kwota 1.200 zł wystarcza na skromne wyżywienie.
Zdaniem referendarza sądowego z kwoty tej Skarżący jest w stanie wygospodarować środki potrzebne na pokrycie części kosztów sądowych. Referendarz sądowy uznał mianowicie, że zapłata kwoty 200 zł nie wywoła negatywnego wpływu na możliwość utrzymania Skarżącego i jego żony. Co prawda uiszczenie tej kwoty - jak każdy wydatek finansowy - powodować może konieczność poczynienia pewnych zmian i oszczędności w wydatkach, niemniej zmian tych i oszczędności Skarżący ma możliwość dokonać, a wygospodarowanie kwoty 200 zł nie odbędzie się kosztem zaspokojenia potrzeb życiowych, rozumianych jako obiektywnie niezbędne. O zdolności poniesienia tej kwoty świadczy chociażby fakt, iż taką właśnie kwotę żona Skarżącego wpłaciła 9 marca 2010 r. tytułem wpisu sądowego należnego w sprawie I SA/Wa 245/10.
Z tych wszystkich względów zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł oraz ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.