Uzasadnienie
M. sp. j. z siedzibą w R. (dalej Skarżąca/Spółka/Strona) wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 31 maja 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Zarządzeniem z dnia 1 sierpnia 2017 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. Ww. wezwanie doręczono Spółce w dniu 22 sierpnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 18 akt sądowych).
Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia 18 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt I FZ 351/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast art. 58 § 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Jak już wcześniej wskazano, w rozpoznawanej sprawie Skarżąca była wzywana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Spółce w dniu 22 sierpnia 2017 r. W przedmiotowym wezwaniu Skarżąca została również pouczona o tym, że w przypadku nieusunięcia braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, skarga będzie podlegała odrzuceniu. Powyższe oznacza zatem, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi upływał dla Skarżącej z dniem 29 sierpnia 2017 r. Skarżąca nie wykonała powyższego wezwania w wyznaczonym terminie, lecz uczyniła to dopiero składając w dniu 4 września 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi.
Postanowieniem z dnia 18 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt I FZ 351/17, oddalił zażalenie Skarżącej na powyższe postanowienie.
Skoro zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał w dniu 29 sierpnia 2017 r., zaś brak ten zostały usunięty dopiero w dniu 4 września 2017 r. (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego usunięcia), przy uwzględnieniu prawomocnego postanowienia z dnia 18 września 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia Skarżącej terminu do usunięcia braku formalnego skargi, stwierdzić należy, że brak formalny skargi nie został usunięty przez Stronę w wyznaczonym terminie.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.