Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 r., przyznano Skarżącemu - M. P. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia na jego rzecz adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. do udzielenia pomocy prawnej Skarżącego wyznaczyła adw. M. K. Postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r. referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi Skarżącego – adw. M.K. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23% podatku VAT w wysokości 55,20 zł, łącznie kwotę 295,20 zł.
Pismem z dnia 29 maja 2014 r. pełnomocnik Skarżącego z urzędu – adw. M. K. (zwana dalej: "pełnomocnikiem") sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2585/13, oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności Prezesa Zarządu za zaległości podatkowe spółki oraz odsetki za zwłokę w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. Skarga ta zawierała wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych, bowiem nie zostały one pokryte w całości ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 października 2016 r. sygn. akt II FSK 2229/14 oddalił powyższą skargę kasacyjną.
Pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. Pełnomocnik poinformowała, że wnosi o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały opłacone w całości ani w części, obejmujące koszty nieopłaconej pomocy prawnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FSK 2229/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej zwanej: "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności, o których mowa w powołanym przepisie, należy także sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2014 r. W konsekwencji należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki do przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461, zwane dalej: "rozporządzeniem"). Przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.) i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801 ze zm.), które do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tych rozporządzeń nakazują stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Postępowanie II instancji rozpoczęło swój tok po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 marca 2014 r.
W niniejszej sprawie pełnomocnik na etapie postępowania drugoinstancyjnego złożyła skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 11 października 2016 r. pełnomocnik nie reprezentowała skarżącego na ww. rozprawie.
Z tych względów obliczając wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną oparto się na przepisie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia. Zgodnie z ww. przepisem stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c - 240 zł.
Ponadto biorąc pod uwagę treść przepisu § 2 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, że opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, Sąd doliczył do przyznanej należności kwotę 27,60 zł tytułem 23% podatku VAT. Łączna kwota przyznanej pełnomocnikowi należności wynosi więc 147,60 zł (120 zł + 27,60 zł).
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji.