Uzasadnienie
S.M. (dalej jako "Skarżący") pismem z dnia 3 lipca 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do maja oraz od lipca do listopada 2012 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2014 r., pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł.
Pełnomocnik strony skarżącej wyżej wymienione wezwania otrzymał w dniu 21 sierpnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 21 akt sądowych), a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego upływał w dniu 28 sierpnia 2014 r.
Pełnomocnik Skarżącego w odpowiedzi na wezwania Sądu, przy piśmie z dnia 28 sierpnia 2014 r. nadanym 29 sierpnia 2014 r. w urzędzie pocztowym, nadesłał oryginał pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi. Ponadto z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dotyczącej opłat sądowych, wynika, że w dniu 27 sierpnia 2014 r. w sprawie został uiszczony wpis sądowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "P.p.s.a."), jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odrzucenie skargi przyjmuje formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.)
Nieprzedstawienie przy składaniu skargi oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi stanowi brak formalny skargi. Brak ten może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania Sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując pełnomocnikowi właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając go o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi.
Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi jak również wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało skutecznie doręczone na adres kancelarii pełnomocnika wskazany w skardze w dniu 21 sierpnia 2014 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg w dniu 22 sierpnia 2014 r. i upłynął z dniem 28 sierpnia 2014 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Mimo wezwania brak formalny skargi został uzupełniony dopiero w dniu 29 sierpnia 2014 r., czyli z jednodniowym opóźnieniem.
Pełnomocnik Skarżącego dokonując uzupełnienia braku formalnego skargi po upływie terminu nie wystąpił o przywrócenie terminu do jego uzupełnienia.
W tej sytuacji Sąd był zobowiązany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy procesowej.