Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 30 kwietnia 2013 r.
W dniu 31 maja 2013 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga kasacyjna Ministra Finansów od powyższego wyroku nadana w urzędzie Pocztowym W. w dniu 28 maja 2013 r.
W dniu 4 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła powyższa skarga kasacyjna przekazana przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 3 czerwca 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie opisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Uwzględniając fakt, iż wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 30 kwietnia 2013 r., stwierdzić należy, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 30 maja 2013r.
W ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi kasacyjnej powinien podjąć Sąd. Niemniej w doktrynie oraz orzecznictwie sądów administracyjnych przyjął się pogląd, iż w takiej sytuacji za datę wniesienia skargi kasacyjnej uznać należy datę przekazania skargi kasacyjnej przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Innymi słowy skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz. Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, s. 437; Bogusław Gruszczyński i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Komentarz. Wydanie 3. Warszawa 2009 r. str. 505-506 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2004 r., sygn. FZ 490/04 – niepublikowane, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. o sygn. akt II FZ 196/08 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego 3 kwietnia 2012r. o sygn. akt II OZ 240/12 – ostatnie dwa orzeczenie dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie wskazać należy, że przedmiotowa skarga jako błędnie złożona, wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 31 maja 2013 r. Sąd odwoławczy przekazał tę skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 3 czerwca 2013r.
Mając zatem na uwadze, że prawidłowe wniesienie skargi kasacyjnej nastąpiło z dniem 3 czerwca 2013 r., stwierdzić należało, iż została ona wniesiona z uchybieniem przewidzianego w przepisach prawa terminu, który upłynął w dniu 30 maja 2013 r.
Podkreślić należy, iż omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie usprawiedliwia opóźnienia terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a.
W konsekwencji Sąd był więc zobowiązany na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucić.
O zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odrzuconej skargi kasacyjnej Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.