Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. zaskarżoną decyzją, działając na podstawie art. 13 § 1 pkt 3 oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit. a, art. 248 § 2 i § 3 w zw. z art. 249 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p"), uchyliło własną decyzję z dnia [...] lipca 2010 r. w całości i orzekło odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2004 r.
Z akt sprawy wynika, że K. G. (dalej: “Skarżący") wnioskiem z dnia 14 kwietnia 2010 r. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. (dalej: SKO) o stwierdzenie nieważności decyzji Urzędu Gminy C. od roku 1999 do 2010, których nie odbierał z powodu niezgodności powierzchni gruntów. We wniosku wskazał, iż nie odbiera decyzji od 1999 r a decyzje są wydane bez podstawy prawnej oraz z rażącym naruszeniem prawa.
SKO, decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z Urzędu Gminy C. dotyczącej łącznego zobowiąznia pieniężnego na 2004 r. Ze względu, że żądanie dotyczyło decyzji nieostatecznej a zatem nie mogła być przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności.
W piśmie z dnia 9 lipca 2010 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o pozytywne rozpatrzenie sprawy lub przekazanie decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
SKO pismem z dnia 15 lipca 2010 r. wystąpiło na podstawie art. 155 w związku z art. 15 § 1 i art. 159 O.p. do Skarżącego o jednoznaczne wskazanie czy żąda załatwienia sprawy w trybie odwoławczym, zgodnie z pouczeniem czy też przekazania pisma wraz z aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Skarżący w piśmie z dnia 19 lipca 2010 r. wyjaśnił, że decyzji wymiarowych nie odbiera od 11 lat. Wniósł o podanie, jakie dokumenty są w posiadaniu SKO i czy posiada uprawnienie do orzekania za dwie instancje.
SKO, potraktowało pismo z 9 lipca 2010 r. jako odwołanie i po jego rozpatrzeniu uchyliło decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2010 r. w całości i w tym zakresie orzekło odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C. w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2004 r..
Uzasadniając powyższe SKO wskazało, iż brak decyzji ostatecznej (art. 249 § 1 in principio) podobnie jak brak upływu terminu 5-letniego (art. 249 § 1 pkt 1 O.p.), czy istnienie wyroku sądu administracyjnego (art. 249 § 1 pkt 2 O.p.) są przesłankami warunkującymi dopuszczalność wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.
W niniejszej sprawie decyzja Wójta Gminy C. dotycząca zobowiązania pieniężnego na 2004 r. nie jest decyzją ostateczną, bowiem Skarżący złożył od niej odwołanie, po rozpatrzeniu którego SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Ponadto, ww. decyzja SKO została zaskarżona do WSA w Warszawie, który postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2005 r. odrzucił skargę.
Reasumujac, SKO uznało, iż w okolicznościach zaistaniałych w sprawie sprawie organ podatkowy powinien odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 249 § 1 O.p.
Skarżący nie zgadzając się z decyzją organu odwoławczego wniósł skargę do Sądu. W skardze powtórzył zarzuty dotyczące niezgodnosci powierzchni gruntów. Ponadto wyraził ogólne niezadowolenie, zarzucajac organom podatkowym naruszenie prawa oraz nieuczciwe postępowanie.
SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;
Skarga jest niezasadna.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż przedmiotem zaskarżenia była decyzja SKO uchylająca własną decyzję o umorzeniu postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C. dotycząca łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2004 i orzekająca jednocześnie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na fakt domagania się stwierdzenia nieważności decyzji nieostatecznej.
Nie ulega wątpliwości, że nie można skutecznie domagać się wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej, jeżeli w szczególności żądanie zostało wniesione po upływie 5 lat od dnia doręczenia decyzji lub sąd administracyjny oddalił skargę na tę decyzję, chyba że żądanie oparte jest na przepisie art. 247 § 1 pkt 4 O.p. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności nie może być wszczęte w razie zaistnienia negatywnych przesłanek. W takim wypadku organ podatkowy wydaje decyzje o odmowie wszczęcia postępowania. Art. 249 O.p jedynie przykładowo wymienia dwie przesłanki negatywne, które uniemożliwiają wszczęcie postępowania.
W niniejszej sprawie organ prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C. dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego na 2004 r. Decyzja Wójta Gminy C. była decyzją nieostateczną, bowiem wniesiono od niej odwołanie a następnie skargę do Sądu. To powodowało w ocenie Sądu, niemożność prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zgodnie z art. 249 § 1 O.p., który jedynie przykładowo wymienia dwie przesłanki uniemożliwiające prowadzenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w sentencji.