Uzasadnienie
Pismem z 12 sierpnia 2013 r. Skarżąca – B. N., w imieniu której działał profesjonalny pełnomocnik, złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pismem z 30 września 2013 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 26 września 2013 r., pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, przez złożenie - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 3 października 2013 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 18 akt sądowych).
Pełnomocnik Skarżącej przy piśmie z 16 października 2013 r. nadesłał pełnomocnictwo uprawniające go do reprezentowania Skarżącej m.in. przed sądami administracyjnymi a następnie pismem z 23 października 2013 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Postanowieniem z 18 listopada 2013 r. Sąd odrzucił wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z uwagi na złożenie go po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.". Postanowienie z 18 listopada 2013 r. zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 22 listopada 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Brakiem formalnym obarczona jest skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta była skarga złożona w niniejszej sprawie.
W tej sytuacji Sąd umożliwił stronie uzupełnienie braku formalnego skargi, wskazując właściwy sposób postępowania, a mianowicie wyznaczając siedmiodniowy termin na uzupełnienie braku (liczony od doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do wezwania, tj. odrzuceniu skargi. Wskazano również na czym polegać ma uzupełnienie braku formalnego.
Niniejsze wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 3 października 2013 r. Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braków formalnych zaczął więc biec w dniu 4 października 2013 r. i upłynął w dniu 10 października 2013 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania strona nie uzupełniła braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie.
Pełnomocnik Skarżącej co prawda złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jednak wniosek ten został odrzucony przez Sąd postanowieniem z 18 listopada 2013 r. Postanowienie to stało się prawomocne
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie w związku z tym, że Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie a wniosek o przywrócenie terminu został odrzucony przez Sąd postanowieniem z 18 listopada 2013, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.