Uzasadnienie
A. G. (dalej: "Skarżąca") w skardze z dnia 6 sierpnia 2010 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r. Referendarz sądowy odmówił przyznania Skarżącej prawa pomocy w żądanym zakresie. Odpis powyższego postanowienia Skarżąca otrzymała w dniu 16 listopada 2010 r.
Skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciem Referendarza sądowego i w dniu 25 listopada 2010 r. (data stempla pocztowego) wniosła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") od postanowienia referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta nr 44 akt sądowych) wynika, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia Referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy doręczona została Skarżącej w dniu 16 listopada 2010 r. Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy upłynął więc w dniu 23 listopada 2010 r.
Natomiast sprzeciw od powyższego postanowienia Skarżąca nadała w Urzędzie Pocztowym dopiero w dniu 25 listopada 2010 r. (karta nr 44 akt sądowych), a zatem z uchybieniem określonego w art. 259 § 1 p.p.s.a. terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.