Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]sierpnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r.
Pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. pełnomocnik Skarżącego – r.pr. A. S. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 19 kwietnia 2013 r. pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej, terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Ze znajdującego się w aktach sądowych "potwierdzenia odbioru" wynika, że wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 kwietnia 2013 r.
Pismem z dnia 13 maja 2013 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik Skarżącego przedłożył pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy skargi kasacyjnej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) - zwaną dalej: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna odpowiadać określonym wymaganiom formalnym i materialnym. Do pierwszej grupy należy zaliczyć wymagania ogólne, przewidziane dla wszystkich pism w postępowaniu sądowym, wymienione w art. 46 oraz w art. 47 p.p.s.a.
Do drugiej grupy należy zaliczyć wymagania szczególne (konstrukcyjne) przewidziane wyłącznie dla skargi kasacyjnej.
Pierwsza grupa wymagań formalnych ma charakter usuwalny, co oznacza, że strona na stosowne wezwanie sądu może je uzupełnić w zakreślonym, ustawowym terminie. Niedopełnienie tych wymagań w terminie skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej.
Do grupy tej należy zaliczyć między innymi wymóg oznaczenia stron; ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; rodzaju pisma; osnowy skargi kasacyjnej; zamieszczenia podpisu autora skargi kasacyjnej, wymienienia załączników; oznaczenie miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Ponadto do skargi kasacyjnej należy dołączyć: pełnomocnictwo (co najmniej do sporządzenia skargi kasacyjnej), odpis lub odpisy skargi kasacyjnej oraz odpisy załączników. Uzupełnienie wskazanych powyżej braków formalnych następuje w trybie przewidzianym w art. 49 w zw. z art. 193 p.p.s.a. pod rygorem wynikającym z art. 178 p.p.s.a.
Zgodnie bowiem z treścią art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W ramach kontroli formalnej skargi kasacyjnej, Sąd stwierdził brak formalny w postaci braku stosownego pełnomocnictwa procesowego upoważniającego r.pr. A. S. do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej z dnia 4 kwietnia 2013 r. w imieniu strony skarżącej. W związku z powyższym Sąd wezwał pełnomocnika strony do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej wraz z pouczeniem o skutkach jego nieuzupełnienia we wskazanym terminie.
Podkreślić należy, że termin siedmiu dni na uzupełnienie braków pisma, w tym skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym. Nie może być skracany ani przedłużany. Uzupełnienie braków po tym terminie nie wywołuje skutków prawnych. Przekroczenie tego terminu powoduje skutki określone w art. 49 § 2 p.p.s.a., a w stosunku do pisma szczególnego jakim jest skarga kasacyjna skutki wymienione w art. 178 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego uzupełnił brak formalny skargi kasacyjnej w postaci przedłożenia pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go prowadzenia sprawy skargi kasacyjnej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z przekroczeniem ustawowego terminu siedmiu dni liczonego od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 kwietnia 2013 r., zaś pełnomocnictwo zostało złożone w dniu 14 maja 2013 r., a więc po upływie ustawowego terminu.
Odnośnie wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należało, iż zgodnie art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Wyjaśnić należy, iż w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 r., II OZ 608/08 (LEX nr 493575) NSA stwierdził, że prawo pomocy nie przysługuje również w sytuacji, gdy strona nie uzupełniła braków skargi w terminie.
Z tych względów na podstawie art. 178 p.p.s.a z w związku z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi kasacyjnej.