Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględnił skargę spółki P W [...] z siedzibą w W. (dawniej PPH [...] w P) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W punkcie pierwszym sentencji wyroku, decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2006 r., oznaczono numerem [...]. W rzeczywistości decyzja organu pierwszej instancji oznaczona została numerem [...] (k. 1862 akt administracyjnych).
Tym samym wyżej wymienione okoliczności wskazują, iż w wyroku Sądu z dnia 15 lutego 2010 r. wystąpiła oczywista omyłka, gdyż wpisano niepełny numer aktu, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. T. Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Komentarz, Warszawa 2009 r., s. 645). W przedmiotowej sprawie zaszła taka okoliczność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.