Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 11 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2177/07

Uzasadnienie

Do skargi kasacyjnej z dnia 5 marca 2008 r. Skarżący W.W. dołączył formularz PPF, w którym zaznaczył, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Na poparcie swojego wniosku przytoczył następujące okoliczności: co miesiąc spłaca raty z tytułu kredytu i pożyczki budowlanej, 50% jego uposażenia przekazywane jest komornikowi, ponosi wydatki niezbędne w procesie leczenia choroby [...]. Skarżący ujawnił, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i dwójką dzieci. Do majątku zaliczył dom i mieszkanie, zastawione odpowiednio pod kredyt oraz pożyczkę budowlaną. Dochód Skarżącego po odjęciu rat kredytu i zajęcia komorniczego wynosi 1.000 zł, zaś żony (po odjęciu rat pożyczki budowlanej) 2.000 zł.

Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:

1. 1. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie.
2. 2. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
3. 3. Ciężar wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. Ocena przytoczonych przez niego okoliczności należy natomiast do Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2005 r., FZ 760/04, niepubl.).
4. 4. Na wstępie należy zauważyć, iż na Skarżącym ciąży obowiązek uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Z prostego tylko porównania tej wielkości (jedynego kosztu sądowego na tym etapie postępowania) z wysokością dochodu pozostałego po odjęciu rat kredytu, pożyczki budowlanej i zajęcia komorniczego, a wynoszącego 3.000 zł wynika, że Skarżący jest w stanie bez pomocy państwa sfinansować swój udział w postępowaniu kasacyjnym.

Z tej przyczyny, bez konieczności uzupełniania materiału dowodowego w sprawie, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.