Uzasadnienie
E. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako skarżący) złożył skargę na decyzję E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe. Podstawą zawieszenia była kwestia skierowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 731/09 do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym związanym z tożsamym problemem prawnym, dotyczącym wykładni przepisów prawa wspólnotowego, tj. "czy art. 4 ust. 2 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z dnia 17 lipca 1969 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, zmieniony z dniem 17 czerwca 1985 r. przez art. 1 pkt 1 dyrektywy nr 85/303/EWG z dnia 10 czerwca 1985 r., uprawniał Państwo Członkowskie do ponownego wprowadzenia z dniem 1 stycznia 2007 r. podatku kapitałowego z tytułu zaciągnięcia pożyczki przez spółkę kapitałową, jeżeli wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach tej spółki, w przypadku gdy Państwo Członkowskie uprzednio zrezygnowało z pobierania tego podatku z dniem akcesji, tj. z dniem 1 maja 2004 r.?".
Skarżąca pismem z dnia 7 marca 2011 r. wniosła zażalenie na ww. postanowienie. W uzasadnieniu zarzuciła naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 141 § 4 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a. Zdaniem skarżącej sprawa nie dotyczy materii objętej pytaniem prejudycjalnym skierowanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/GL 731/09. Spór w sprawie dotyczy kwestii natury proceduralnej, tj. rozstrzygnięcia w zakresie zastosowania art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 lit.c Ordynacji podatkowej. Podniósł, że istota sporu w sprawie sprowadza się do stwierdzenia czy spółce, która nie będąc podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnej nienależnie uiściła podatek i wnioskuje o stwierdzenie i zwrot nadpłaty, ciążył obowiązek składania korekty deklaracji podatkowej w tym zakresie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Sąd po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia zważył, iż przedmiotowe zażalenie w całości zasługuje na uwzględnienie.
Powołany jako podstawa kwestionowanego orzeczenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy zaś od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej pojawia się tak zwana kwestia prejudycjalna, czyli przeszkoda, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tegoż postępowania.
Należy w tym miejscu podkreślić, że dopuszczalną, a nawet pożądaną jest w pewnych okolicznościach szeroka interpretacja użytego w powołanym przepisie zwrotu "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania". Chodzi tu w szczególności o sytuację skierowania w innej sprawie, pytania prejudycjalnego do ETS związanego z problemem prawnym.
Odnosząc się natomiast do sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zbyt szeroko zinterpretował przytoczone pojęcie. Wprawdzie w świetle art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości jednak wbrew uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, sprawa nie dotyczy materii objętej pytaniem prejudycjalnym skierowanym postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 731/09 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Zauważyć bowiem należy, iż dotyczy kwestii natury proceduralnej, tj. rozstrzygnięcia w zakresie zastosowania art. 75 § 3 w związku art. 75 § 2 pkt 1 lit.c Ordynaci podatkowej. Istota sporu w sprawie sprowadza się do stwierdzenia czy spółce, która nie będąc podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnej nienależnie uiścił podatek i wnioskuje o stwierdzenie i zwrot nadpłaty, ciążył obowiązek składania korekty deklaracji podatkowej w tym zakresie.
Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyjął błędne za podstawę zawieszenia, skierowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/GL 731/09. pytanie prejudycjalne do ETS. Sprawa nie dotyczy bowiem materii objętej tym pytaniem prawnym i podlega bowiem rozpoznaniu przez Sąd.
W konsekwencji nie mogło mieć zastosowania unormowanie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewidujące możliwość zawieszenia postępowania sądowego ze względu na kwestię związaną ze skierowaniem do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości pytania prejudycjalnego w innej sprawie. Brak było bowiem podstaw do zawieszenia postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.