Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł B. R., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o zwolnienie od powyższej opłaty.
Pismem z 6 grudnia 2010 r. Referendarz sądowy wezwał Skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF oraz do złożenia dodatkowych informacji i nadesłania dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej.
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF Skarżąca wskazała, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Wyjaśniła, że jest po rozwodzie. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się jedynie z czasowej renty chorobowej w wysokości 574 zł miesięcznie. Do swojego majątku zaliczyła jedynie mieszkanie o po. 50 m² (dożywotnia służebność). Wnioskodawczynie nie posiada oszczędności, ani rachunków bankowych. Miesięczne wydatki Skarżącej na utrzymanie i leczenie wynoszą 574 zł. W 2010 r. łączny dochód Wnioskodawczyni wyniósł 8.540 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Sąd może natomiast zwolnić osobę fizyczną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Z oświadczeń Skarżącej wynika, iż prowadzi ona samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku, ani oszczędności. Jedynym jej dochodem jest czasowa renta w wysokości ok. 600 zł. Kwota ta w całości przeznaczana jest na utrzymanie Skarżącej.
Zdaniem Referendarza sądowego, zestawienie wysokości dochodu, którym dysponuje Skarżąca na zaspokojenie potrzeb życiowych z wysokością cen artykułów pierwszej potrzeby prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie z posiadanych środków pieniężnych ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie przepisów art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.