Uzasadnienie
Pismem z 23 września 2009 r. A. C. (dalej jako "Skarżąca") wniosła skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie określenia zobowiązania z tytułu opłaty targowej.
Działając na podstawie art. 46 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Skarżąca pismem z 15 stycznia 2010 r. cofnęła skargę. Podniosła, że z uwagi na umorzenie nałożonej na nią należności podatkowej (wraz z odsetkami) rozstrzygnięcie sprawy stało się nieistotne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę (nawiasem mówiąc przepis ten odpowiada nieobowiązującemu w chwili obecnej, a powołanemu przez Skarżącą art. 46 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym). Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
Z tego względu Sąd postanowił umorzyć postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.