Uzasadnienie
W dniu 19 maja 2008 r. do Sądu wpłynął wniosek V. sp. z o.o. w P. (dalej "skarżąca" lub "spółka") o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca złożyła wniosek na urzędowym formularzu PPPr. W jego uzasadnieniu wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej od lipca 2003 roku. Próba reaktywacji działalności zakończyła się niepowodzeniem. Spółka oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku i nie dysponuje żadnymi środkami finansowymi aby opłacić sporządzenie uzasadnienia do wyroku z 12 maja 2008 roku. Kapitał zakładowy spółki wynosi [...] zł. Skarżąca nie posiada środków trwałych, rachunków bankowych i nie sporządza bilansu.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a. czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a może zostać przyznane, gdy osoba prawna wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Sąd może zwolnić osobę prawną z części kosztów postępowania, jeśli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na pełne ich poniesienie (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ wniosła o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej wymaganej z tytułu sporządzenia uzasadnienia do wyroku WSA w Warszawie z 12 maja 2008 roku.
Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy winna wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady, jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek, jak i stan faktyczny sprawy, zasadne jest przyznanie skarżącej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku zapłaty opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia do wyroku tutejszego Sądu.
Dane zawarte w formularzu PPPr wskazują, że spółka nadal nie posiada dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Jej sytuacja finansowa nie uległa zmianie od 6 grudnia 2007 roku, gdy skarżąca składała poprzedni, zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ze złożonych oświadczeń wynika, że od 2003 r. nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada majątku, dochodów, środków finansowych i rachunków bankowych. W związku z zaprzestaniem prowadzenia działalności, nie składa również zeznań i deklaracji podatkowych, nie sporządza bilansu oraz rachunku zysków i strat.
W związku powyższym wskazać należy, iż realizacja prawa do sądu wymaga przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia do wyroku, ponieważ sytuacja finansowa w której się znajduje uniemożliwia uiszczenie tej opłaty.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.