Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T.F. (dalej: "Skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano m.in., że Skarżący pomimo wezwania, nie nadesłał dokumentów, jak również nie skorzystał z przedłużonego przez Sąd zarządzeniem z dnia 17 września 2012 r., na wniosek Skarżącego, terminu do złożenia źródłowych dokumentów i dodatkowych oświadczeń, co uniemożliwiło Sądowi ocenę jego sytuacji majątkowej.
W zażaleniu na ww. postanowienie Skarżący podniósł, iż Sąd przesłał na błędny adres zarządzenie z dnia 17 września 2012 r. o przedłużeniu terminu do nadesłania źródłowych dokumentów źródłowych i dodatkowych wyjaśnień, dlatego też nie mógł wykonać ww. zaleceń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne, wobec czego należy je uwzględnić.
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej: "P.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione".
Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż jak poniesiono w zażaleniu, Sąd przesłał ww. zarządzenie z dnia 17 września 2012 r. na stary adres Skarżącego. Zauważyć bowiem należy, że w trakcie postępowania sądowego Skarżący wskazał nowy adres do korespondencji. W związku z powyższym zgodzić się należy ze Skarżącym, że nie mógł się zastosować do ww. zarządzenia.
Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 195 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.