Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. Sąd wezwał Skarżącą U. E. z/s na L. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu w języku polskim (tłumaczenie przysięgłe), z którego wynikałoby umocowanie R. V. do reprezentowania strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismo to skierowano do rąk M. J. K. - pełnomocnika do doręczeń zwanego dalej "pełnomocnikiem". Jego odbiór nastąpił w dniu 20 grudnia 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).
W dniu [...] stycznia 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika, przy którym przedłożył on żądany dokument, z którego wynika umocowanie wyżej wymienionego do reprezentowania Skarżącej wraz z przysięgłym jego tłumaczeniem na język polski. Pełnomocnik zwrócił się ponadto z prośbą o nieodrzucanie skargi i o dalsze prowadzenie sprawy, przedstawiając przy tym argumentację mającą potwierdzać niemożność złożenia wyżej wymienionego dokumentu we wcześniejszym terminie. Wyjaśnił mianowicie, że Skarżąca nadała dokument w dniu 18 grudnia 2007 r., na dowód czego dołączył kserokopię pierwszej strony koperty. Odbiór korespondencji przez pełnomocnika nastąpił w dniu 31 grudnia 2007 r. W tym samym dniu udał się on do Biura Tłumaczeń Specjalistycznych M. celem zlecenia wykonania tłumaczenia przysięgłego, które to tłumaczenie zakończono w dniu 9 stycznia 2008 r. W dniu 10 stycznia 2008 r. - po otrzymaniu informacji z biura tłumaczeń - dokumenty zostały odebrane przez pełnomocnika.
Do pisma – oprócz wymienionej wyżej kserokopii pierwszej strony koperty pełnomocnik dołączył także kserokopię drugiej strony koperty z adnotacją o awizacji przesyłki, potwierdzenie przyjęcia zaliczki i dokumentu do tłumaczenia przez Biuro Tłumaczeń Specjalistycznych M., kserokopię faktury z dnia 10 stycznia 2008 r. dokumentującą zapłatę za tłumaczenie, dokument potwierdzający umocowanie R. V. do reprezentowania Skarżącej wraz z przysięgłym jego tłumaczeniem na język polski.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Pismo pełnomocnika z dnia [...] stycznia 2008 r. Sąd uznał za wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Za taką jego kwalifikacją przemawia zarówno treść pisma sprowadzająca się do wykazania niemożności – z przyczyn obiektywnych - uczynienia zadość wezwaniu Sądu z dnia [...] grudnia 2007 r. w zakreślonym w nim terminie, jak i zawarta w tym piśmie prośba o "nieodrzucanie skargi i o dalsze prowadzenie sprawy". Jedyną bowiem instytucją procesową służącą ochronie strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu – w tym przypadku odrzuceniem skargi, a w efekcie umożliwiającą kontynuowanie postępowania jest wniosek o przywrócenie uchybionego terminu – w tym przypadku terminu do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie R. V. do reprezentowania Skarżącej wraz z przysięgłym jego tłumaczeniem na język polski.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenie terminu uzależnione jest zatem od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.
Jak się podkreśla w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, s. 328-329) oraz w orzecznictwie sądowym (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.
Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy czym przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Powyższe poglądy, aczkolwiek wyrażone na tle przepisów regulujących postępowanie administracyjne, wobec analogicznego unormowania przesłanek przywrócenia terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zachowują tu swoją aktualność.
Z treści wniosku wynika, że przyczyną uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych skargi był utrudniony – z uwagi na mieszczącą się poza granicami kraju siedzibę Skarżącej (L.) – kontakt tej ostatniej z ustanowionym w kraju pełnomocnikiem do doręczeń. Podnoszone przez tegoż pełnomocnika okoliczności potwierdza dołączona do wniosku dokumentacja, z której wynika, że przesyłka zawierająca wypis danych z rejestru osób prawnych Republiki L. - opatrzony datą 11 grudnia 2007 r., nadana została na poczcie w dniu 18 grudnia 2007 r. Przesyłkę tę polski urząd pocztowy przyjął w dniu 21 grudnia 2007 r., o czym świadczy data stempla na drugiej stronie koperty. Procedura związana z odbiorem korespondencji przez pełnomocnika oraz z tłumaczeniem przysięgłym treści wypisu zakończyła się w dniu 10 stycznia 2008 r. W tym bowiem dniu wystawiona została faktura dokumentująca zapłatę za wykonanie tłumaczenia przez Biuro Tłumaczeń Specjalistycznych M., któremu tłumaczenie to zlecono.
Uznając zatem, w świetle powyższego, że niedochowanie przez Skarżącą terminu do usunięcia braków formalnych skargi było następstwem okoliczności od niej niezależnych stwierdzić należało, iż zachodzą podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.