Uzasadnienie
Skarżący, P. S., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010 r.
Postanowieniem z 7 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 13 kwietnia 2016 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu 13 maja 2016 r., natomiast skarga została wniesiona w dniu 16 maja 2016 r., a więc z uchybieniem terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie, a także w piśmie uzupełniającym zażalenie, Skarżący wniósł o zmianę lub uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazał, że wbrew temu co stwierdził organ podatkowy, zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2016 r., a nie w dniu 13 kwietnia 2016 r. Skarżący wyjaśnił, że w celu wyjaśnienia rozbieżności w datach doręczenia przesyłki wszczął postępowanie reklamacyjne. W wyniku reklamacji Skarżącemu zostało doręczone pismo Poczty Polskiej, z którego wynika, że przedmiotowa przesyłka została doręczona w dniu 18 kwietnia 2016 r. Poczta Polska potwierdziła również, że wprowadzono błędną datę – 13 kwietnia 2016 r. – do elektronicznego systemu ewidencjonowania przesyłek, w sytuacji kiedy z Karty Doręczeń Przesyłek Poleconych wynika, że przedmiotowa przesyłka została doręczona w dniu 18 kwietnia 2016 r. Do pisma Skarżący dołączył dowód nadania zażalenia oraz pismo Poczty Polskiej, z którego wynika, że reklamowana przesyłka po dwukrotnej awizacji została doręczona w dniu 18 kwietnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "ppsa", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co uprawniało Sąd do skorzystania z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.
Należy bowiem zgodzić się ze Skarżącym, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w przewidzianym przez przepisy ppsa terminie.
Zgodnie bowiem z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu (jak wynika z odpowiedzi Poczty Polskiej na reklamację Skarżącego) w dniu 18 kwietnia 2016 r. (poniedziałek). Zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upływał 18 maja 2016 r. (środa). Skarga zaś, jak wynika z koperty zawierającej skargę, została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 16 maja 2016 r. Zatem skarga została wniesiona w terminie.
W zaskarżonym postanowieniu Sąd, opierając się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przez Skarżącego zaskarżonej decyzji, a także piśmie Poczty Polskiej wystosowanym w odpowiedzi na reklamację organu podatkowego ww. przesyłki uznał, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu 13 kwietnia 2016 r. i na tej podstawie stwierdził, że skarga została wniesiona po terminie.
Jednak, jak wynika z dołączonego do zażalenia pisma Poczty Polskiej odpowiadającego na reklamację Skarżącego, zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2016 r. W piśmie tym Poczta Polska wyjaśniła również, że udzielając odpowiedzi na poprzednią reklamację opierano się na błędnych danych umieszczonych w systemie śledzenia przesyłek.
W ocenie Sądu uznać zatem należy, że skarga została złożona w przewidzianym przez przepisy ppsa terminie. W związku z tym nie było podstaw do jej odrzucenia.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 195 § 2 ppsa, postanowił o uchyleniu zaskarżonego postanowienia z 7 września 2016 r.