Uzasadnienie
G. sp. j. z siedzibą w L. , dalej jako Skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2015 r., w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od grudnia 2007 r. do listopada 2008 r.
W piśmie z dnia 20 lipca 2015 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, iż wynikająca z decyzji ostatecznych Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] czerwca 2013 r. kwota do zapłaty jest znaczna, a wszelkie uzyskiwane przez zobowiązaną środki finansowe są przeznaczane na finansowanie bieżących, podstawowych wydatków Spółki oraz wspólników. Zaznaczył, iż dzieci wspólników aktualnie uczą się. Jednorazowa, natychmiastowa spłata zadłużenia wobec PFRON spowodowałaby konieczność rezygnacji z edukacji, gdyż rodzice (wspólnicy Spółki) nie posiadaliby środków na jej finansowanie. Aktualnie Spółka nie posiada wolnych środków pieniężnych i nie jest w stanie jednorazowo uregulować powstałej zaległości. Nie posiada także majątku wystarczającego na natychmiastowe pokrycie zobowiązań wobec PFRON. Konieczność jednorazowej spłaty tak dużego zadłużenia wynikającego z decyzji ostatecznych Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] czerwca 2013 r. określających Skarżącej wysokość zobowiązań z tytułu wpłat na PFRON za okres od grudnia 2007 r. do maja 2012 oraz od lipca 2012 r. do listopada 2012 r. w łącznej wysokości 191.413,00 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę doprowadziłaby do nieodwracalnych szkód, których rozmiary są potęgowane przez koszty prowadzonego postępowania egzekucyjnego.
Wskazał, iż najpoważniejszą, nieodwracalną szkodą byłaby likwidacja Spółki. W związku z tym zdaniem pełnomocnika spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., t.j. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Wskazać należy, iż wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają tego wykonania a tym samym takich, które wywołują skutki prawne. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu (patrz: T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Warszawa 2000r. str. 154). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138).
Co do zasady zatem przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04, LEX nr 837880).
Sąd zauważa, iż w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana w trybie wznowienia postępowania, którą utrzymano w mocy decyzję o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej Prezesa Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych określającej wysokość zobowiązania Skarżącej za poszczególne miesiące w okresie od grudnia 2007 do listopada 2008 r., a nie decyzja o określająca wysokość zobowiązania Skarżącej. Zatem zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w wyżej rozumianym sensie, a w związku z tym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.