Uzasadnienie
Pismem z 19 maja 2011 r. Skarżący J. B., działając poprzez pełnomocnika K. P., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie zmiany wymiaru podatku od nieruchomości za 2004 r.
Następnie pismem z 22 czerwca 2011 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, iż nieuiszczenie wpisu, w terminie 7 dni, od dnia doręczenia tego wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie powyższe zostało wysłane na adres wskazany w skardze.
Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata ("drzwi zamknięte"), 30 czerwca 2011 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, zawiadomienie o tym zamieszczając w skrzynce oddawczej. Przesyłkę powtórnie awizowano 8 lipca 2011 r. Ponieważ pełnomocnik Skarżącego przesyłki nie odebrał, zwrócono ją Sądowi.
Postanowieniem z 12 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, gdyż Skarżący nie uiścił należnego wpisu w siedmiodniowym terminie zakreślonym przez Przewodniczącą Wydziału. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 22 sierpnia 2011 r.
Pismem wniesionym do Sądu przez w dniu 25 sierpnia 2011 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w tym czasie w którym mógłby odebrać korespondencję sądową przebywał na urlopie dniach od 24 czerwca do 22 lipca 2011 r. Z kolei Skarżący spędzał wraz z rodziną urlop w dniach od 20 czerwca do 7 lipca 2011 r. Pełnomocnik Skarżącego w załączeniu przedstawił kopię wniosku urlopowego oraz dowód uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej – "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Ustawodawca w przepisach art. 87 § 1, § 2, i § 4 p.p.s.a. ustanowił następujące warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu:
- - pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,
- - w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,
- - równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Sąd zauważa, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiły wszystkie przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu. Pełnomocnik Skarżącego z zachowaniem 7-dniowego terminu złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uiścił wpis od skargi oraz uprawdopodobnił brak winy do dokonania tej czynności.
We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił, iż w tym czasie w którym mógłby odebrać korespondencję sądową przebywał na urlopie dniach od 24 czerwca do 22 lipca 2011 r., na dowód czego załączył kopię wniosku urlopowego. Z kolei Skarżący spędzał wraz z rodziną urlop w dniach od 20 czerwca do 7 lipca 2011 r.
Powyższa argumentacja, w ocenie Sądu, uzasadnia przywrócenie Skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Nie można bowiem wymagać od pełnomocnika Skarżącego oraz Skarżącego, aby pracowali bez możliwości skorzystania z urlopu.
W związku z powyższym, o ile Sąd obowiązany był odrzucić skargę z uwagi na bezsprzeczne nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi, o tyle zważywszy na okoliczności podniesione przez pełnomocnika Skarżącego, mógł zastosować w stosunku do Skarżącego instytucję przywrócenia terminu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.