Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 października 2007 r. referendarz sądowy przyznał Skarżącej E. K. prawo pomocy w żądanym przez nią zakresie, tj. zwolnił ją od kosztów sądowych oraz ustanowił na jej rzecz adwokata.
Pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała adwokata Z. J., iż wyznaczyła go pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącej.
W dniu 25 stycznia 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo Skarżącej (opatrzone tą samą datą), w którym poinformowała o złożonym dzień wcześniej w Okręgowej Radzie Adwokackiej w W. wniosku o zmianę pełnomocnika z urzędu, którego kopię załączyła. Wyjaśniła jednocześnie, iż u podstaw tego wniosku legł brak zaufania do wyznaczonego adwokata. Z tego też powodu Skarżąca nie udzieliła Z. J. pełnomocnictwa do działania w jej imieniu.
Z przyczyn wskazanym w piśmie w dniu 30 stycznia 2008 r. Sąd odroczył termin rozprawy, wyznaczając nowy na dzień 20 marca 2008 r.
Swojemu niezadowoleniu z działań wyznaczonego adwokata Skarżąca dała wyraz także w piśmie złożonym w dniu 18 lutego 2008 r.
W dniu 21 lutego 2008 r. Skarżąca – odwołując się do wcześniejszych swoich pism - zwróciła się z prośbą o ustanowienie w jej sprawie nie adwokata, lecz radcy prawnego. Poinformowała także, że nie otrzymała z Okręgowej Rady Adwokackiej w W. żadnego zawiadomienia o wyznaczeniu nowego pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Mając na uwadze kontekst, w jakim Skarżąca – jak sama określiła - "wyłączyła" wyznaczonego dla niej adwokata od dalszego prowadzenia sprawy (brak zaufania do niego), wskutek czego domaga się ustanowienia radcy prawnego Sąd doszedł do wniosku, że nastąpiła w niniejszej sprawie zmiana okoliczności faktycznych, o której mowa w cytowanym wyżej art. 165 p.p.s.a. uzasadniająca uchylenie wydanego wcześniej postanowienia. Uchylenie tegoż postanowienia podyktowane jest także przekonaniem Skarżącej, że wyznaczenie dla niej przez radę adwokacką innego adwokata z urzędu "nic nie da", gdyż "każdy następny powtórzy sposób postępowania poprzednika" (zob. pismo z dnia 18 lutego 2008 r.).
Sąd zważył jednocześnie, iż okoliczności, na podstawie których zwolniono Skarżącą od kosztów sądowych oraz przyznano jej pomoc prawną z urzędu, w dalszym ciągu istnieją. Jak bowiem wynika z akt sprawy Skarżąca osiąga dochód z emerytury, który po zsumowaniu z emeryturą męża wynosi 1.922,95 zł. Kwota ta w całości przeznaczana jest na koszty ich utrzymania. Stąd też uprawniona jest – w ocenie Sądu - teza, iż Skarżąca nie jest w stanie bez pomocy państwa sfinansować swojego udziału w niniejszym postępowaniu. Z tej przyczyny przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego jest zasadne.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 165 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 254 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.