Uzasadnienie
Okręgowa Rada Adwokacka w W., pismem z 7 listopada 2012 r., w wykonaniu postanowienia z 3 października 2012 r. III SA/Wa 1628/12 o przyznaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym J.O., do udzielenia pomocy prawnej skarżącej wyznaczył adw. R. W..
Podczas rozprawy w dniu 22 stycznia 2013 r., jak wynika z protokołu rozprawy, pełnomocnik z urzędu stawił się, popierał skargę i zwrócił się o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270/ - dalej jako u.p.p.s.a). Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy – m.in. – sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej czy reprezentowanie strony w postępowaniu przed Sadem I instancji.
Niesporne jest też, zarówno w orzecznictwie jak i w piśmiennictwie, że wynagrodzenie należy się za pomoc prawną faktycznie udzieloną.
Zdaniem referendarza sądowego, mając na uwadze rodzaj sprawy, wyrazem udzielenia pomocy prawnej w sprawie jest odnotowany w protokole udział pełnomocnika z urzędu w postępowaniu. Nadto nie, jak wynika z akt sprawy, niezależnie od stawiennictwa na rozprawie, pełnomocnik (substytut) zapoznawał się z aktami sprawy (17 stycznia 2013 r.).
Mając na uwadze fakt, że w sprawie jest przedmiotem zaskarżenia należność pieniężna (wymiar podatku od nieruchomości), udział strony w postępowaniu przed Sądem I instancji, złożenie stosowanego wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na podstawie § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm), kwotę wynagrodzenia należało oznaczyć na 60 zł. Do tej kwoty należy doliczyć kwotę 23 % podatku VAT.
Dlatego, należało, na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., orzec, jak w sentencji.