Uzasadnienie
Pismem z 21 lutego 2012 r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Skarżący K. G. wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu celem wniesienia kasacji. Pismo to przekazano następnie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Rozpoznając wniosek Skarżącego referendarz sądowy miał na względzie to, iż na mocy postanowienia z 4 sierpnia 2011 r. przyznano mu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, którym wyznaczony został A. W.. Z akt sprawy nie wynika jakoby prawo pomocy przyznane Skarżącemu w ww. zakresie zostało cofnięte przez Sąd. Nie wynika z nich także, by Skarżący wypowiedział pełnomocnictwo wyznaczonemu adwokatowi. Skarżący ma już więc pełnomocnika z urzędu i w tych okolicznościach kolejny jego wniosek o ustanowienie adwokata należało oddalić na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.").
Ubocznie jedynie referendarz sądowy zauważa, iż z uwagi na fakt przyznania Skarżącemu prawa pomocy w pełnym zakresie, odstąpił od wzywania go do nadesłania wypełnionego formularza PPF, mimo wynikającego z art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na takim właśnie urzędowym formularzu.