Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 września 2007 roku sygn. akt III SA/Wa 1616/07 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu A. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym. Pełnomocnikiem z urzędu Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego P. M.. W dniu 7 grudnia 2007 roku skarżący umocował P. M. do jego reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1616/07. Na pełnomocnictwie skasowano znaki opłaty skarbowej (art. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o opłacie skarbowej (Dz.U. Nr 128, poz. 883).
Pismem z dnia 28 lutego 2008 roku pełnomocnik wniósł o przyznanie i wypłatę wynagrodzenia według norm przepisanych, powiększonego o wydatki związane z opłatą skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17,- złotych (słownie siedemnaście złotych). Oświadczył, że objęte wnioskiem opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej doradcy podatkowego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Nr 212, poz. 2075; dalej "rozporządzenie").
Na mocy § 2 ust. 2 rozporządzenia, wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, wynosi 240 zł.
Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 2 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Pełnomocnik skarżącego we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oświadczył, że objęte wnioskiem opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.