Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 sierpnia 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – T. M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Pismem z 1 października 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała o wyznaczeniu adwokata – R. R. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniu 8 października 2015 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy.
W dniu 21 grudnia 2015 r. pełnomocnik wniósł pismo procesowe w sprawie.
Pełnomocnik stawił się na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 r. i poparł skargę.
Wyrokiem z 20 kwietnia 2016 r. r. Sąd oddalił wniesioną skargę.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Sądem I i II instancji.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Do czynności, o których mowa w tym przepisie należy m.in.: reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1801, dalej – "rozporządzenie").
Jak stanowi § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia, opłaty maksymalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna oblicza się na podstawie § 8.
W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 8.827 zł, zatem, zgodnie z § 8 pkt 4, opłata maksymalna w tej sprawie wynosi 2.400 zł.
Zgodnie z § 4 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W związku z powyższym w rozpoznawanej sprawie, zgodnie § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 4 rozporządzenia, opłatę za reprezentowanie skarżącego przed Sądem I instancji ustalono na kwotę 1.200 zł (1/2 z 2.400 zł).
Z uwagi na charakter sprawy, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do zastosowania w sprawie § 4 ust. 2 rozporządzenia, tj. ustalenia opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1.
Jednocześnie, w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Końcowo, odnosząc się do wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia również za reprezentowanie skarżącego przed Sądem II instancji, wyśnić należy, że wniosek ten może zostać rozpoznany dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania, z uwagi na konieczność oceny zakresu udzielnej pomocy prawnej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.