Uzasadnienie
Skarżący M. K. zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z niepracującą żoną i dwiema córkami. Do majątku zaliczył obciążone hipoteką mieszkanie (współwłasność). Skarżący przedstawił zestawienie wydatków, wśród których wymienił kredyt i pożyczkę (1.005 zł), opłaty za: mieszkanie (637 zł), prąd (100 zł), gaz (15 zł), telewizję i Internet (85 zł), przedszkole (1.350 zł), zajęcia dodatkowe (230 zł). Łącznie wydatki te wynoszą 3.422 zł. Podkreślił, że jedynym źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny jest wynagrodzenie Skarżącego wynoszące 4.943,67 zł. Dodał, iż postępowania sądowe w innych sprawach były dotychczas finansowane przez ojca Skarżącego. Przedstawił m. in. zeznanie podatkowe, zaświadczenie o wynagrodzeniu, dokumenty obrazujące wydatki, wyciągi bankowe.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że sytuacja materialna Skarżącego była już przedmiotem analizy w niniejszej sprawie, kiedy to rozpoznaniu podlegał jego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ostatecznie zwolnienie to uzyskał na mocy postanowienia z 28 lipca 2016 r. Uznano wówczas, iż zapłata tych kosztów przekracza możliwości finansowe Skarżącego. Z nadesłanych materiałów wynikało bowiem, że kwota – zmniejszonego wskutek zajęcia egzekucyjnego – wynagrodzenia w wysokości nieco ponad 2.458 zł nie pokrywa wszystkich bieżących wydatków, wśród których same tylko raty kredytu i pożyczki wynosiły ponad 1.000 zł miesięcznie, zaś czynsz za mieszkanie 713,60 zł, opłata za przedszkole 1.350 zł, opłata za media 150 zł. W efekcie stwierdzono, iż Skarżący nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem.
Porównując te dane z aktualną sytuacją Skarżącego nie sposób nie zauważyć, że niewątpliwie sytuacja ta uległa poprawie, na co wpływ miał przede wszystkim fakt zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Spowodowało to bowiem, iż w chwili obecnej wynagrodzenie Skarżącego wolne jest od zajęcia egzekucyjnego. W rezultacie otrzymuje on z tego tytułu nieco ponad 4.943 zł netto. Na dochód czteroosobowej rodziny składa się również świadczenie wychowawcze w wysokości 500 zł. Oznacza to, że łączny jej dochód wynosi 5.443 zł, zaś łączne zobowiązania i stałe wydatki typu opłaty za mieszkanie, czesne w przedszkolu czy zajęcia dodatkowe Skarżący wyliczył na kwotę 3.422 zł.
Z powyższego wynika zatem, że do dyspozycji Skarżącego pozostaje ok. 2.000 zł. Zważywszy jednak na to, że na jego utrzymaniu jest niepracująca żona i dwie córki, referendarz sądowy uznał, iż nie jest to kwota, z której byłby on jeszcze w stanie wygospodarować środki na opłacenie pełnomocnika z wyboru. Tym bardziej, że od jego ustanowienia uzależniona jest realizacja prawa do kontroli (w drodze skargi kasacyjnej, którą – co wynika z pism - Skarżący zamierza wnieść) przez Sąd II instancji wydanego w niniejszej sprawie wyroku z 24 maja 2017 r. oddalającego jego skargę.
Z tych względów referendarz sądowy uznał, że Skarżący wykazał, iż opłacenie kosztów związanych z zapewnieniem profesjonalnej pomocy prawnej wykracza poza jego możliwości płatnicze. Zasadne jest zatem ustanowienie na jego rzecz adwokata.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), postanowiono jak w sentencji.